Demirören'in borç batağına sokup bıraktığı takımımızı ne Fikret Orman ne de bir başkası kurtarabilir. Tek çözüm taraftar kart, tek kurtarıcı da cefakar taraftardır.

Quaresma, Guti, Simao, Almeida, Fernandes, Deron Williams, Allen Iverson vs diğerleri. Geldikleri gün kalplerimiz küt küt atıyordu. Beşiktaş Dünya markası olacaktı, avrupada başarı gelecek, Türkiye'de de banko şampiyonduk. Beyaz hayaller kurduk, siyahını unuttuk. Oysa biraz griden bakabilmeliydik. Sanki bunca sene şampiyonluklar mı gördük, yıldızlar mı gördük, karşılık bekleyerek mi sevdik Beşiktaş'ı? Ne teknik direktör dayandı ne de topçu dayandı bu takıma. Çünkü balık baştan kokmuştu. Beşiktaş, Erdoğan Demirören'in oğluna aldığı en büyük oyuncaktı, Yıldırım Demirören'de oyuncağıyla oynadı, sıkılınca da bir kenara attı. Hatta kulübe verdiği parayı hibe ederek fedakarlık yapma havasını atarak da şakşakçılar tarafından ayakta alkışlanarak gönderildi. Sanki milyonlarca dolar borcu başkası taktı kulübe!

Taraftarı da bozdu gitmeden önce. Çarşı'nın arasına sızan cepçileri satın aldı önce. Verdi beleş bileti, ceplerine de parayı koydu asalakların. Sonra kendini protesto eden gerçek Beşiktaşlıların üstüne saldı tetikçilerini. Bedavacılık kültürü, rant ve ticaret girdi işin içine. Sonra ne Çarşı kaldı ne de 12. adam. Herkes bağa daldı bir salkım üzüm alma derdine düştü. Taraftarlık iyi günde kötü günde takımına maddi manevi desteği vermek değil midir? Bedava biletle, bedava otobüsle, bedava formayla herkes gider maça. Tribünde biz bağırıyoruz, deplasmana biz gidiyoruz hakkımız diye klasik söylemlerde bulunurlar. Taraftarsan gideceksin, bağıracaksın tabi görevin. Anadolu'da ne Beşiktaşlılar var cebindeki üç kuruşla deplasman yapan, basketboldan, hentbole, tekerlekli sandalyeden, off-shorea kadar arma peşinde koşturan…

Beşiktaşlılık Beşiktaş'tan geçinmek, Beşiktaş'tan para kazanmak değil; yeri geldiğinde okul harçlığını, çoluk çocuğunun rızkını, cebindeki üç kuruşu da Beşiktaş'a verebilmektir. Yıldızlar geldi de ne oldu? Forma satışı ortada, kombine satışı ortada. Önceden tribün vardı, taraftar desteği vardı artık o da yok. Taraftar  görevini yapmıyor…

Şike olaylarıyla ligin tadı ekşimişti; düzen tutmayan takım, ruhsuz oyuncular da iyice tadımızı bozdu. Şikecileri kurtarma planıyla ortaya çıkan Play-offlarda geldiğimiz nokta bardağı taşıran son damladır. Beşiktaş var olduğu sürece zirveye oynar, nerede görülmüş Beşiktaş'ın ikincilik, üçüncülük için mücadele ettiği. Gerçi o mücadeleyi bile veremiyoruz. Ne teknik direktörümüzde ne oyuncularımızda ne de taraftarımızda arzu var.

Başkanlık görevine geldiği günden beri çaresizce beklemekten başka bir şey yapamadı Fikret Orman; yapamaz da. Birileri elini cebine atsın destek olsun diye bekliyor ama öyle vefasız bir camiamız varmış ki herkes kaçtı kurtardı kendini. Buna Serdal Adalı'da dahil. Basit bahanelerle çekildi başkanlık adaylığından. Oysa taraftarın tek güvendiği isimdi. Beşiktaşlıyım diye ortalıkta dolanan zenginler, hep sırtını çevirdi takıma. Takımın yanında kalan, takımın tek sahibi yine taraftar.

Kulübü içinde bulunduğu zor şartlardan kurtarmanın formülü, taraftar kart satışıdır. Taraftara özel üzerinde isminin yazılı olduğu bir kart ve bir de teşekkür belgesiyle 50TL'den satışa sunulabilir. Bu kartla Kartal Yuvası mağazalarında belirli oranlarda indirimler yapılabilir, çekilişle her maç bilet hediye edilebilir. Böylece taraftarlar, takımının bu kötü günlerinde ufak da olsa vereceği maddi destekle görevini yerine getirmenin vicdani rahatlığını yaşayacak hem de taraftar dayanışmasıyla kulübe olan bağlılık daha da artarak bu kötü günler atlatılacaktır. 109 yıllık çınar, şerefli şanlı tarihini devam ettirecektir.

Arda ŞENTÜRK

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın yürüttüğü “Türkiye’de Aile Yapısı Araştırması’nda Türkiye genelinde toplam 12 bin 56 hane ile anket çalışması yapıldı. Anketten oldukça ilginç sonuçlar çıktı…

Araştırmada bireylerin televizyon izleme alışkanlıklarından kültürel aktivitelere katılımına, alkol kullanımından evlilik kararına kadar birçok durum incelendi, yüzdeye vuruldu. Dev araştırma Türkiye’nin aile yapısının adeta fotoğrafını çekti. En dikkat çeken sonuçlardan biri de boşanma nedenlerinin sıralaması oldu. Genel kanının aksine boşanmada ilk sıralarda, dayak, aldatma, ekonomik yokluk yer almıyor. Yüzde 27,3′lük oranla “eşlerin birbirine ilgisizlik ve sorumsuzluğu” boşanma nedenlerinde açık ara birinci çıktı.

18 yaş üstü 10 bin 362 erkek, 13 bin 17 kadın olmak üzere toplam 23 bin 379 kişi ile görüşme gerçekleştirildi. Araştırmada 18 yaş altı 9 bin 356 erkek, 6 bin 703 kadın olmak üzere toplam 16 bin 59 kişinin demografik bilgisi alındı.

Araştırmaya katılan ailelerin yüzde 9,6′sı tek kişilik aile, yüzde 75,3′ü çekirdek aile, yüzde 14,4′ü de geniş ailelerden oluşurken, öğrencilerden ve işçilerden oluşan aile oranı binde 7 olarak belirlendi.

Araştırmada bireylerin televizyon izleme alışkanlıklarından, kültürel aktivitelere katılımına, alkol kullanımından evlilik kararına kadar birçok durum incelendi, yüzdeye vuruldu.

-En Çok Cinsellik Rahatsız Ediyor-

Araştırmada, televizyon izleme alışkanlıkları da belirlendi. Araştırmaya katılanlardan “hiç televizyon izlemediğini” belirtenlerin oranı yüzde 8,1 olurken, televizyon izlediğini bildirenlerin oranı yüzde 91,9 olarak tespit edildi.

Televizyon yayınlarında rahatsız olunan içerikleri ise katılımcıların yüzde 46,9 ile cinsel içerikli yayınlar olduğunu belirtirken, yüzde 15,5 şiddet, yüzde 14,1 kötü, kaba ve küfürlü söz, yüzde 9,9 taraflı haber ve yorumlar, yüzde 9,6 da reklamlar olduğunu ifade etti.

-Yüzde 82 Alkol Kullanmadığını Söylüyor-

Katılımcıların yüzde 93,8′i bar, gece kulübü gibi yerlere gitme alışkanlıklarının bulunmadığını bildirdi. Ara sıra gidenler yüzde 5,2, sık sık gidenlerin oranı yüzde 1 oldu. Bu tür yerlere sık sık gidenlerin çoğunluğunu erkekler oluşturdu.

Alkol kullanma alışkanlıklarına bakıldığında ise katılımcıların yüzde 82,5′i hiç alkol kullanmadığını belirtti. Her gün kullananların oranı binde 6, haftada 1-2 gün kullananların oranı yüzde 2, ayda birkaç kez kullananların oranı yüzde 3,5, sadece özel günlerde alkollü içki kullananların oranı yüzde 7,4, “kullanıyordum, bıraktım” diyenlerin oranı ise yüzde 4 olarak tespit edildi.

-Görücü Usulü Hala Yaygın-

Araştırmada, ilk evlilik kararının nasıl verildiğiyle ilgili ilginç veriler ortaya çıktı. Buna göre, araştırmaya katılanların yüzde 44,2′si görücü usulü ve kendi kararıyla ilk evliliğini yaptığını bildirdi. Yüzde 38,7′si kendi seçimi ve ailesinin rızasıyla, yüzde 9,4′ü görücü usulü ve kendi görüşü sorulmadan evlendiğini belirtti.

Bu sonuçlara göre, Türkiye’de fikri alınmadan görücü usulüyle evlenenlerin oranının yıllar itibarıyla düşüş gösterdiği belirlendi. 1950′lerde bu oranın yüzde 29 seviyelerinde idi.

-Erkeğin İşinin Olması, Kadının İlk Evliliği Olması Önemli-

Çalışmada evlenilecek kişinin sosyal özellikleri erkekler ve kadınlara göre ayrı ayrı araştırıldı. Bu verilere göre, erkekler için en öne çıkan özellik “ilk evlenecek olması” iken, kadınlarda “bir işinin olması” olarak tespit edildi.

Araştırmada, “aile yapılarının benzer olması”nı önemli bulanlar yüzde 76,5, “dindar olması”nı önemli bulanlar yüzde 75,2, “aynı mezhepten olması”nı önemli bulanlar yüzde 59,2, “iyi eğitimli olması”nı önemli bulanlar yüzde 58,4, “aynı sosyal çevreden olması”nı önemli bulanlar yüzde 49, “aynı etnik kökenden olması”nı önemli bulanlar 51,2, “çalışma saatlerinin az olması”nı önemli bulanlar yüzde 47, “bir işinin olması”nı önemli bulanlar yüzde 54,1, “hemşehri olması”nı önemli bulanlar yüzde 38,6, “yüksek gelir sahibi olması”nı önemli bulanlar yüzde 30,6 olarak tespit edildi.

-Evin Düzeni Kadından Sorulur-

12 bin aile üzerinde yapılan “Türkiye’de Aile Yapısı Araştırması”na göre, ailelerde evin düzeni, çocuklar, komşu, akraba ilişkileri ve alışverişle ilgili kararlarda kadının kararı etkili oluyor.

-Yüzde 63 Hiç Tatile Gitmemiş-

Aile üyelerinin birlikte yaptıkları faaliyetlere bakıldığında ise birici sırada 59,4 ile televizyon izlemek geliyor. Bunu 25,8 ile akraba, komşu, arkadaş ziyareti, 21,9 ile alışveriş, 7,2 ile tatil, 6,1 ile dışarıda yemek yemek, 3,2 ile sinema ya da tiyatroya gitmek izliyor.

Ankete katılan ailelerin 79,6′sı birlikte hiç tiyatro ve sinemaya, 63,3′ü de hiç tatile gitmediklerini belirtti. Ailedeki küçük çocukların bakımında ise gerek kentlerde gerekse kırda annelerin büyük oranda etkisi görülüyor. Araştırmaya göre, küçük çocukların bakımını annelerin yaptığı aile oranı 89,6. Bunu, 4,8 babaanneler, 3,5 anneanneleri, 2,4 kreşler, 1,5 babalar ve 1,2 bakıcılar takip ediyor.

-Televizyon İzleme Süresi Arttı-

Televizyon izleme sürelerinde ise 2006′daki araştırmaya göre artış gözlendi. Katılımcıların yüzde 18,6′sı 0-1 saat, 55,9′u 1-3 saat, yüzde 22,1′i 4-6 saat yüzde 3,4′ü ise 7 saat üzeri televizyon izlediklerini belirtti.

Televizyon yayınlarında rahatsız olunan içerikleri ise katılımcıların yüzde 46,9 ile cinsel içerikli yayınlar olduğunu belirtirken, yüzde 15,5 şiddet, yüzde 14,1 kötü, kaba ve küfürlü söz, yüzde 9,9 taraflı haber ve yorumlar, yüzde 9,6 da reklamlar olduğunu ifade etti.

Cinsellik ve şiddet konusunda kadınlar erkeklere oranla daha fazla rahatsız olduklarını belirtirken taraflı haber ve yorumlar ile reklamlardan erkekler kadınlara göre daha fazla rahatsızlıklarını ifade etti.

Cinsellik ve şiddet içeren sahnelere televizyon izleyicileri tepkilerini kanal değiştirerek gösterdikleri de belirlendi.

-Tiyatro Ve Sinemaya Gitme Oranları-

Kitap okuma alışkanlıklarında ise katılımcıların yüzde 44′ünün hiç kitap okumadıkları belirlendi. Ara sıra okuyanlar yüzde 43,2, sık kitap okuyanların oranı ise yüzde 12,8 oldu.

Sinema ve tiyatroya gitme oranlarına yönelik soruya ise yüzde 74,7′si “hiç”, yüzde 22′si “ara sıra”, yüzde 3,3′ü “sık sık” yanıtını verdi. Geçmiş yıllara oranla sinema ve tiyatroya gitmede artış yaşanırken kenttekilerin kırdakilere, erkeklerin kadınlara, üst sosyoekonomik statüdekilerin alt statüdekilere göre daha sık sinema ve tiyatroya gittikleri tespit edildi.

Spor yapma alışkanlıklarına bakıldığında ise 18 yaş üzeri nüfusun yüzde 68,4′ünün spor yapma alışkanlığı bulunmuyor. Araştırmada yüzde 68,4′ü hiç spor yapmadığını belirtirken yüzde 26,2′si ara sıra, yüzde 5,4′ü ise sık sık spor yaptıklarını söyledi. Kenttekilerin kırdakilere, erkeklerin kadınlara, üst sosyoekonomik statüdekilerin alt statüdekilere göre daha sık spor yapmaları dikkati çekti.

-İkinci Ev Sayısı-

Araştırmaya göre, kentte yaşayan ailelerin yüzde 22′si, kırda yaşayan ailelerin ise yüzde 11′i asıl konutları dışında başka bir konutu (mülkiyeti olsun olmasın) yılın belirli zamanlarında tatil veya ziyaret amacıyla kullanıyor.

-Ailelerin Yardım Alma Durumu-

Türkiye genelinde son bir yıl içinde en az bir kez dahil olmak üzere herhangi bir yardım alan ailelerin oranı yüzde 10,3 olarak belirlendi. Türkiye genelinde yardım alınan kurumlar arasında ilk sırayı yüzde 39 ile Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı aldı. Bunu yüzde 23,1 ile belediyeler izledi.

Araştırmaya katılan ailelerin yüzde 78,7′si orta gelire sahip olduğunu, yüzde 16,9′u ise yoksul olduğunu ifade etti. Ailelerini zengin olarak tanımlayan bireylerin oranı ise yüzde 1,4 olarak belirlendi.

Ailelerin borçluluk durumlarında ise ailelerin yüzde 15,8 ile en çok ev almak için borçlandığı ortaya çıktı. Ailelerin yüzde 12,9′u araba almak, yüzde 11,1′i ticari borçlarını kapatmak, yüzde 10,5′i kredi kartı borcunu ödemek, yüzde 6,6′sı eğitim, yüzde 2,4′ü traktör, sulama sistemi, hayvan almak, yüzde 1,2′si tarla, arazi almak, binde 2′si tatil, yüzde 41,8′i de diğer kategorisinde borçlu olduğu ortaya çıktı.

-İlk Evlenme Yaşı-

Araştırmada kadınlarda ve erkeklerde ilk evlenme yaşının yükseldiği ortaya çıktı. Buna göre, 2006-2010 yılları arasında 18 yaş altı erkeklerin evlenme oranı binde 2 olarak tespit edilirken, 18 yaş üstü evlenme oranı yüzde 99,8 olarak belirlendi. 18 yaş altında evlenen erkeklerin oranı 1950′lerde yüzde 35 seviyelerindeydi.

Kadınlarda ise 18 yaş altı evlenme oranı yüzde 9,3, 18 yaş üstü evlenme oranı da yüzde 90,7 oldu. 18 yaş altında evlenen kadınların oranı 1950′lerde yüzde 65 oranındaydı.

-Evlilik Kararı-

Araştırmada, ilk evlilik kararının nasıl verildiğiyle ilgili ilginç veriler ortaya çıktı. Buna göre, araştırmaya katılanların yüzde 44,2′si görücü usulü ve kendi kararıyla ilk evliliğini yaptığını bildirdi. Yüzde 38,7′si kendi seçimi ve ailesinin rızasıyla, yüzde 9,4′ü görücü usulü ve kendi görüşü sorulmadan evlendiğini belirtti. Araştırmaya katılanların yüzde 4,3′ü kaçma ya da kaçırılma sonucu, yüzde 2,9′u da kendi kararıyla ancak ailesinin rızası olmadan, binde 5′i de berdel sonucu evlendiğini kaydetti.

Bu sonuçlara göre, Türkiye’de fikri alınmadan görücü usulüyle evlenenlerin oranının yıllar itibarıyla düşüş gösterdiği belirlendi. 1950′lerde bu oranın yüzde 29 seviyelerinde idi.

-Nikah Türü-

Araştırmaya göre, 2006 yılında yalnız resmi nikahla evlilik oranı yüzde 9,7 iken, son araştırmada bu oran yüzde 3,42 olarak tespit edildi. 2006′da sadece dini nikahla evlenenlerin oranı 3,7 iken, bu oran son araştırmada yüzde 3,36 oldu. 2006′da hem resmi, hem dini nikah yapanların oranı yüzde 85,9 iken, bu oran son araştırmada yüzde 93,22 olarak belirlendi.

-Akraba Evliliği-

Türkiye’de akraba evliliklerinin oranı 2006-2010 döneminde yüzde 17,3 iken, bu oranın yaklaşık yüzde 55′inin kuzenler arasında yapıldığı belirlendi. Akraba evliliklerinin 1996-2000 yılları arasında yüzde 19, 2001-2005 yılları arasında ise yüzde 20 olarak tespit edilmişti.

Akraba evliliğini uygun bulanların oranı 2006′da yüzde 13,5 iken 2011′e gelindiğinde bu oran yüzde 14,4 olarak tespit edildi.

-Evlenilecek Kişide Aranan Özellikler-

Çalışmada evlenilecek kişinin sosyal özellikleri erkekler ve kadınlara göre ayrı ayrı araştırıldı. Araştırmanın erkeklere göre evlenilecek kişide aranan sosyal özellikler bölümünde “ilk kez evlenecek olması” bölümünü önemli bulanların oranı yüzde 85 oldu.

Araştırmada, “aile yapılarının benzer olması”nı önemli bulanlar yüzde 76,5, “dindar olması”nı önemli bulanlar yüzde 75,2, “aynı mezhepten olması”nı önemli bulanlar yüzde 59,2, “iyi eğitimli olması”nı önemli bulanlar yüzde 58,4, “aynı sosyal çevreden olması”nı önemli bulanlar yüzde 49, “aynı etnik kökenden olması”nı önemli bulanlar 51,2, “çalışma saatlerinin az olması”nı önemli bulanlar yüzde 47, “bir işinin olması”nı önemli bulanlar yüzde 54,1, “hemşehri olması”nı önemli bulanlar yüzde 38,6, “yüksek gelir sahibi olması”nı önemli bulanlar yüzde 30,6 olarak tespit edildi.

Araştırmanın kadınlara göre evlenilecek kişide aranan sosyal özellikler bölümünde “bir işinin olması”nı önemli bulanların oranı yüzde 90,9 oldu.

Araştırmada, “aile yapılarının benzer olması”nı önemli bulanlar yüzde 81,5, “ilk kez evlenecek olması”nı önemli bulanlar yüzde 84,1, “dindar olması”nı önemli bulanlar yüzde 80,5, “aynı mezhepten olması”nı önemli bulanlar yüzde 69,2, “iyi eğitimli olması”nı önemli bulanlar yüzde 66,7, “çalışma saatlerinin az olması”nı önemli bulanlar yüzde 54,4, “aynı etnik kökenden olması”nı önemli bulanlar 57,8, “aynı sosyal çevreden olması”nı önemli bulanlar yüzde 53,9, “yüksek gelir sahibi olması”nı önemli bulanlar yüzde 45,2, “hemşehri olması”nı önemli bulanlar da yüzde 43 olarak belirlendi.

Bu verilere göre, erkekler için en öne çıkan özellik “ilk evlenecek olması” iken, kadınlarda “bir işinin olması” olarak tespit edildi.

-Evliliğin Durumu Ve Boşanma-

Araştırmada, Türkiye’de evlenmiş bireylerin yüzde 95′inin yalnız bir kez evlilik yaptığı görüldü. 2006′da tüm evlilikler için ilk evliliğin devam ettirenlerin oranı yüzde 86,2 tespit edilmişken, yüzde 8,9′unun eşinin vefat ettiği, yüzde 4,3′ünün boşandığı, binde 6′sının da ayrı yaşadığı tespit edilmişti.

2011 verilerine göre evlilik sayısına göre oranlar şöyle belirlendi:

(yüzde) Devam ediyor Eşi Öldü Boşandı Ayrı Yaşıyor

1. evlilik 86,1 8,3 5 0,6

2. evlilik 71,5 14,9 11,5 2,1

3. evlilik 53,5 15,9 28,5 2,1

4. evlilik 32,1 12,2 55,7 - 

5. ve üstü evlilik 72,2 0,0 27,8 –

Buna göre, birinci evliliklerin yalnızca yüzde 5′i boşanmayla sonuçlanırken, ikinci evliliklerin yüzde 11,5′i, üçüncü evliliklerin yüzde 28,5′i, dördüncü evliliklerin yüzde 55,7′si, beşinci ve üstü evliliklerin yüzde 27,8′i boşanmayla sonuçlanıyor.

-Boşanma Sebepleri-

Türkiye genelinde temel boşanma sebepleri arasında her iki cinsiyette de yüzde 27,3 oranı ile “sorumsuz ve ilgisiz davranma” ilk sırada yer aldı.

Bu nedeni sırasıyla, evin ekonomik geçimini sağlayamama, aldatma, dayak/kötü muamele, içki ve kumar, eşlerin ailelerine karşı saygısız davranması, terk etme/edilme, eşin ailesinin aile içi ilişkilere karışması, çocuk olmaması, ailedeki çocuklara karşı kötü muamele, eşin tedavisi güç bir hastalığa yakalanması, hırsızlık, dolandırıcılık, gasp taciz gibi suçlar, aile içi cinsel taciz ve diğer nedenler izledi.

-Kadın Açısından Boşanma Sebebi Olabilecek Davranışlar-

Araştırmada, kadın açısından boşanma nedeni olabilecek davranış ve özellikler de belirlendi. Buna göre, erkeğin karısını bir kez bile aldatmış olmasını boşanma sebebi görenlerin oranı yüzde 87,5 oldu.

Bu nedeni sırasıyla erkeğin hırsızlık, dolandırıcılık, gasp ve taciz gibi suçları işlemesi, içki ve kumar gibi kötü alışkanlıkları olması, karısına kötü muamele etmesi, eve, eşe ve çocuklara sorumsuz ve ilgisiz davranması, evin ekonomik olarak geçimini sağlayamaması, ailesinin aile içi ilişkilere çok karışması, eşinin ailesi ile geçinememesi, çocuğunun olmaması, tedavisi güç bir hastalığa yakalanması nedenleri izledi.

-Erkeklerin Boşanma Nedenleri-

Erkek açısından boşanma nedeni olabilecek davranış ve özelliklerin de belirlendiği araştırmada, kadının kocasını bir kez bile aldatmış olması, yüzde 93 oranı ile en büyük neden olarak gösterildi.

Kadının hırsızlık, dolandırıcılık, gasp taciz gibi suçları işlemesi (yüzde 84), içki ve kumar gibi kötü alışkanlıkları olması, kocasına kötü muamele etmesi eve, eşe ve çocuklara sorumsuz ve ilgisiz davranması, ailesinin aile içi ilişkilere çok karışması, eşinin ailesi ile geçinememesi, çocuğunun olmaması, tedavisi güç bir hastalığa yakalanması nedenleri izledi.

Bu verilere göre, kadın ve erkek için boşanmaya sebep olacak davranışlar benzer özellikler gösteriyor.

Yabancıya mülk satışı yasasında değişiklik yapılarak yüzde 10 sınırı kaldırılıyor. Yeni yasa uyarınca yabancılara mütekabiliyet esası da olmadan gayri menkul satılabilecek. Mevcut uygulamada il ve ilçelerde yüzölçümün, en fazla yüzde 10’luk bölümü yabancılara satılabiliyordu.

TBMM Adalet Komisyonunda görüşülen tasarı konusunda bilgi veren Çevre ve Şehircilik Bakanı Erdoğan Bayraktar ‘’Mütekabiliyet şartını kaldırıyoruz ama artık Dışişleri Bakanlığı'nın onay verdiği ülke vatandaşlarına satış yapılacak, amaç yatırımları çekmek'' dedi. Bayraktar, devletin yabancıların gayrimenkulüne el koyma hakkı olduğunu da belirtti. MHP'li Celal Adan ise, devletin, uluslararası anlaşmalara göre el koyamayacağını söyledi.

CHP Mersin Milletvekili Ali Rıza Öztürk ise, yüzde 10 sınırının kaldırılmasıyla, ilçelerin ve illerin tamamının satılabileceğini öne sürdü. Öztürk, ''İşyeri ve mesken olarak kullanılmak şartı da kaldırılıyor. Artık tarım arazileri de satılabilecek’’ dedi. CHP Uşak Milletvekili Dilek Yılmaz da, yabancılara mülk satışında bir çok ülkede karşılıklılık şartı olduğunu hatırlattı ve ‘’Yüzde 10 sınırını kaldırmak ülkeye ihanettir'' dedi. ‘

’BARZANİ’YE SATILACAK ‘’ CHP Aydın Milletvekili Bülent Tezcan da, ''Bu düzenleme ile Barzani'ye toprak satılacak. Diyarbakır'daki toplantıda Barzani'nin bayrağı açıldı. Kilis'te teknopark olan bir yer, Barzani'nin gizli ortağı olduğu söylenen bir şirkete pazarlanmış. Bu düzenleme, Güneydoğu’daki toprak satışının önünü açar’’ dedi. MHP'li Oktay Öztürk de, ''Tasarı, Bruni Sultanı gibilerin ihtiyacı için mi getiriliyor’’ diye sordu.

Türkiye’de yabancıların mülkiyetine geçen yaklaşık 98 bin taşınmazın bulunuyor. Bunların toplam büyüklüğü 87 milyon metrekareye ulaştı. Yabancıların en çok taşınmaz edindiği illerin başında Konya geliyor. Konya’yı Antalya, Muğla, Ankara, Aydın, Hatay, İstanbul, İzmir, Kırşehir ve Mardin izliyor.

Halen imarlı alanlarda yüzde 10 sınırının aşılması nedeniyle Ankara’nın Evren ve Kalecik, Batman’ın Beşiri, Erzincan’ın Çayırlı, Malatya’nın Arguvan ve Yazıhan, Uşak’ın Ulubey ilçelerinde yabancılara satış yapılmıyor. Gaziantep’in Karkamış, Islahiye ve Oğuzeli ilçeleri ile Şırnak’ın İdil ilçesinde ise Suriye uyrukluların taşınmaz ediniminin yasal sınırı aşması nedeniyle satış durdu.

Kaynak: Gazeteport.com

Carlos Carvalhal ile ligin ilk yarısının sonunda Ümraniye’de konuşmuştuk, görevini bıraktıktan sonra da ilk söyleşiyi tesislerde geçirdiğinden çok daha az zaman geçirdiği evinde yaptık. Carvalhal basın toplantısından birkaç saat sonra kabul etti bizi ve soruları da içtenlikle cevapladı. Takımın mali sıkıntılar içinde ya da yönetim boşluğunda nasıl özveriyle çalıştığını, oyuncuların ödeme sorunlarına rağmen nasıl oynadığını da ısrarla sorunca anlattı. Beşiktaşlı oyuncuların lügatından bir süredir ‘prim’ kavramının silindiğini de böyle öğrendik. Bu söyleşi sırasında karşımda olgun ve sukunet içinde bir profesyonel vardı. Ama bu futbol adamının konuşurken iki kez gözleri doldu. ‘Hiç böylesini görmedim’ dediği Beşiktaş taraftarından söz ederken ve Ümraniye’deki tesislerde çalışan personelin kendisi için ne ifade ettiğini anlatırken… Söyleşinin tümü kısa süre sonra burada yayında olacak ama bunlar gecikmeden herkesle paylaşmak istediğim başlıklar.

Ümraniye’de çalışanlar ailemdi

-  Buraya yalnız geldim. Ailem yanımda değildi. Bütün zamanımı Beşiktaş için çalışarak geçirdim. Diyebilirim ki 24 saat Beşiktaş’ı düşünerek yaşadım. Evimde kaldığımdan çok daha fazla Ümraniye’de kaldım, uyudum. Oradaki personelle bir aile ilişkisi kurduk. Onlar benim ikinci ailem diyebilirim. Benim için oyunculara ‘Hoşçakal’ demek zordu, ama orada çalışanlara, aşçılara, malzemecilere, güvenlik elemanlarına ‘Hoşçakal’ demek çok çok zordu. Çok iyi dostluk yaptılar bana. Çok duygusal bir ayrılıktı. Onları çok sevdim çünkü. Oyuncularla daha resmi bir veda oldu, ama onlarla da karşılıklı konuşsak çok duygusal anlar yaşayabilirdik tabii. Futbol hayatı böyle işte.

Beşiktaş taraftarını unutamam

-  Daha iyisini yapabilecekken, çölü geçip, suyu ağaçları yine görmüşken, yeni bir yönetim ve yeni enerji gelirken gidiyorum. Benim içimdeki bu enerji de maalesef uçakla Portekiz’e dönüşe harcanacak. Evet, hayal kırıklığına uğradım, ama anlayışla karşılıyorum. Giderken de söyledim. Beşiktaş’ta olmak büyük bir ayrıcalık ve zevkti. Burada stadda taraftarların yarattığı atmosferi hiçbir zaman unutmayacağım. Ben 11 yaşımdan beri futbolun içindeyim ve daha uzun süre de olacağım, ama hiçbir zaman taraftarlarla böyle bir atmosfer yaşamadım, bundan sonra da yaşayabileceğimi düşünmüyorum. Bu çok özeldi.

Hayal kırıklığım var

-  Tamam, bu kararı anlıyorum ama hayal kırıklığım var.. Bu uzun yolun sonunda, çölde susuz kaldım. Ormandan başladık, sonra su ve ağaçlar kayboldu, sonra biraz içecek su görüyorsun ve yeni bir şeye başlamak üzereyken, yolculuk bitiyor. Tamam karara saygı duymak zorundayım ama…

Türkiye’de yaşamak istiyorum

-  Ben burada yaşamayı gerçekten seviyorum. Herkes beni gördüğünde bunu yüzümden, tavrımdan okuyabilir. Bu toplumu seviyorum. Duygusallıklarını seviyorum. Bence Avrupa Birliği’nde yaşayanların Türkiye’den öğrenecekleri çok şey var. Türkiye’nin oradan öğreneceğinden daha fazlasını Avrupalılar buradan öğrenmeli…. Yani kesinlikle Türkiye’ye dönmek isterim.

Kendimi sık sık yalnız hissettim

-  İkinci yarıda yönetim de yokken, kendimi sık sık yalnız hissettiğim oldu.

Braga’dan sonra prim verilmedi

-  (Futbolcuların ücretlerini ve primlerini alamamalarıyla ilgili soru üzerine…) Para ile ilgili konuşmak istemiyorum… Ama oyuncuların gayretini çok değerli bulduğum için belki şunu söylemeliyim: Bu takım Braga’ya karşı oynadı, bu takımı yendi ve hiçbir prim almadı. Oyuncular para için oynamadılar ve Braga’yı elediler. Futbolun kurallarını biliyoruz. Bütün kulüplerde prim diye birşey vardır, bunu biliyoruz. Beşiktaşlı oyuncular da biliyor. Futbolcular emeklerinin, oyunlarının karşılığında maaşlarını ve primlerini alırlar. Ama Braga’yı elediler, prim almadılar ve Atletico Madrid maçına da aynı koşullarda çıktılar.

Koşullar düzelirken kalmak isterdim

-  Eminim bazı ödemeler bu hafta yapılır… Yeni bir dinamik yaratılacak belki böylece. Ama bu ben varken yapılsın isterdim. Diyorum, sorun koçun ya da oyuncuların yeterliliği, becerisi değil. Çünkü herkese iyi olduğumuzu, oynadığımızı gösterdik. Dinamo Kiev’i, Stoke City’yi, UEFA finalisti Braga’yı eleyebileceğimizi gösterdik. Bunu bir kere yaptıysak, neden yine yapamayalım ki?

Yeni enerjiden kastettiğim…

-  Yeni yönetime Samsun maçından önce, maç sabahı ‘Birşeyler yapmalısınız. Bu hafta takımın enerjisi iyice düştü’ dedim… Yönetim değişince oyuncularda bu konuda beklenti oluşmuştu. Ama hiçbir şey olmadı. Bu toplantı sırasında İbrahim Toraman da yanımdaydı. Sonra takımı motive etmek için çok uğraşmam gerekti. Ben mesela başkan yardımcısının Samsunspor maçından önce takımla bu konuda konuşup sorunların çözüleceğine dair bir beklenti yaratmasının önemli olacağını düşünmüştüm. Buna inanmaları lazımdı. Oyuncularımın durumunu iyi biliyordum tabii. O anda nasıl bir enerjiye ihtiyaçları olduğunu biliyordum. Tabii yeni yönetime enerji ihtiyacından söz ederken, ‘koçun değiştirilmesini’ kastetmemiştim. (Gülüyor)

Eleştirirken arka planı bilmiyorlar

-  Beni bazen ‘Neden onu ya da bunu oynatmıyorsun’ diye eleştirenler oldu. Ama herkes bilemez, bazen sorunlar olabiliyor. Küçük sakatlıklar gibi. Bazıları belki sadece 30 ya da 45 dakikayı kaldırabilecek durumda oluyorlar. Bunu teknik direktör biliyor. Üç günde bir oynadığımızda, oyuncular da hep sınırlarını zorladılar. Bu sezon hep böyle geçti. Eleştirileri bazen anlayabiliyorum. Hak da veriyorum bazen. Ama insanlar gerçekte ne olduğunu bilmiyorlar. Anlıyor musun?

-   Takımı ben kurmadım. Ama oyuncuları çok sevdim. Onlara oğullarım gibi baktım, yaklaştım. Profesyonelliklerini hep takdir ettim. Ocak’ta transfer döneminde Beşiktaş’ı farklı bir sistemle de oynatabilmek için Türkiye’den iki oyuncu daha almak istedim. Yönetime isimleri verdim. Mümkün değil dediler. Yani takıma kendi felsefemi de yansıtamadım. Onlar kimler mi? Biri şimdi büyüklerden birinde… Diğeri de büyüklerden bir başkasına gidecek.

Çok fazla sakatlık oldu

-  Normalde benim çalıştırdığım takımlarda pek sakatlık olmaz. Belki bütün sezon boyunca 1 – 2 sakatlık olur. Ama burada aynı anda bazen 3 – 4 ya da 5 sakatlığı bir arada gördüğüm oldu. Bazen bir futbolcunun küçük bir sakatlığı olduğunda maç sıklığından dolayı iki maç oynayamaması anlamına geliyordu bu.

En kolay teknik direktör değişir

-  Takımlarda bir şey değiştirmek istediğinde bu hep teknik direktör olur. Böyledir. Ama bu karara saygı duymak zorundayım. Beşiktaş’a saygı duymak zorundayım.

Teklifler geldi, ama bırakamazdım

-  Takım çok iyi durumdayken Aralık gibi iyi bir Avrupa takımından ve Suudi Arabistan’dan teklif geldi. Bazı arkadaşlarım bana dedi ki: ‘Tamam Carlos, herşey yolundayken bitir bu işi. Başka takıma geç. Çünkü yakın gelecekte neler olabileceğini biliyorsun’. Ama bu benim tarzım değil. Takımı da, taraftarları da bırakmak istemedim. Hep doğru olanı yapmak isterim. Bu yüzden kaldım. Beşiktaş’ı bırakmak benim için imkansızdı.

Umarım Beşiktaş hep kazanır

-  Sonuç benim için mükemmel değil, ama hayat da her zaman mükemmel olmuyor. Beşiktaş için en iyisini diliyorum. Umarım hep kazanırlar, çünkü futbolda kazanmak önemlidir.

Bunlar söyleşiden başlıklardı… Carvalhal’e bugün de İbrahim Toraman’ın hakkında söylediklerini sordum:

Bazı futbolcular üzülür, bazıları sevinir

-  Aslında bu soruya bir cevap vermek istemiyorum. Yine de bütün takımlarda bir teknik direktör gittiğinde bazı oyuncular üzülür, bazıları da sevinir. Sevinenler daha çok oynayacaklarını düşünüyordur. Bu da normaldir.

Disiplin sağladım

-  Bu konuda çok konuşmadım ama herkes başlangıçta disiplin problemini çözdüğümü gördü. Bazı disiplin kuralları belirledim. Bu kurallar çiğnendiğinde de hemen devreye girdim ve tecrübeli – tecrübesiz, büyük ya da yaşça küçük ayrımı yapmadan gerekli yaptırımları uyguladım.

Kaynak: Banu Güven http://banuguven.com/carlos-carvalhal-kosullar-duzelirken-gittigim-icin-uzgunum/

Beşiktaş'ta forma ve kombine satış rakamları düşündürücü…

2010-2011 Supor Toto Liginde Beşiktaş kombine ve forma satışlarında kümede kaldı. Sezon başında açıklanan kombine fiyatlarını pahalı bulan bir kısım taraftar kombine almama kararı ile Yıldırım Demirören yönetimine tepkilerini bu yolla ortaya koymuştu. Kartal Yuvalarını da protesto eden Beşiktaş taraftarı, ürünlerin pahalı ve yetersiz olduğunu her fırsatta dile getirmişlerdi. Beşiktaş Jimnastik Kulübü geçtiğimiz sezon satışların düşüklüğünden büyük bir kayba uğramıştı.

Kartalbakisi.com olarak bir araştırma yaptık, üç büyüklerin forma ve kombine satış ve pazarlama tablosunu ortaya çıkardık

İşte Beşiktaş, Galatasaray ve Fenerbahçe Kulüplerinin 2007 – 2012 yılları arası  forma ve kombine satış rakamları;

Eğitim Sistemi Tartışmaları

Eğitime verilmesi gereken önem ve öncelik, tüm gelişmiş ülkelerin üzerinde uzlaşma sağladığı bir konudur. Eğitim, her şeyden önce olgun, erdemli, iyi yurttaş yetiştirmek içindir. Eğitim, çocuğun kişiliğinin gelişmesi, bireyin özgürlüğünün artması ve hoşgörü sahibi olması içindir.

Eğitim, toplumsal gelişme, ekonomik ilerleme, refah artışı, kültürel zenginleşme, sosyal adalet ve demokrasinin kökleşmesi içindir. Eğitim, yoksulluğun ortadan kaldırılması ve insanların meslek sahibi olabilmeleri içindir. Eğitim sistemi, iyi yurttaşlar ve ülke ekonomisinin gerek duyduğu vasıflı işgücünü yetiştirmeyi hedeflemelidir. Eğitim bugünün olduğu kadar yarınların da sorunudur. Bu nedenle yeni kuşakların yetiştirilmesinde, gelecekte neler olacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu hedefe ulaşmak için çocuklara okuryazarlık, eleştirel düşünce ve yaşam boyu öğrenme yetileri kazandıran sağlam bir temel eğitim sürecine ihtiyaç vardır. Türkiye’nin en büyük zenginlik kaynağı olan genç nüfusumuzun değerlendirilmesi, çocuklarımızın ve gençlerimizin en iyi biçimde eğitim almasına bağlıdır.

CHP’nin, AKP Hükümeti tarafından yapılan düzenlemelere getirdiği en köklü itiraz, kamuoyunun dikkatini eğitim sistemimizdeki eşitsizlik ve düşük kalite sorunlarından uzaklaştırmasıdır.

-Zorunlu ve Kesintisiz Temel Eğitim

CHP, yayımladığı Eğitim: Eşit Fırsat Yaşam Boyu Öğrenme raporunda, Türkiye’de eğitimin iki temel hedefinin eşitlik ve niteliğin artırılması olduğunu belirtmiştir. Bu bakış ve anlayıştan yola çıkarak, ülkemizde zorunlu eğitimin süresinin 12 yıla uzatılmasını kararlılıkla savunmaktadır. Eğitimde arzu edilen hedeflere ulaşılabilesi için vazgeçilmez koşullardan bir diğeri de uzun süreli kesintisiz temel eğitimdir. Kesintisiz eğitim yapan ülkelerde eğitim ve refah göstergeleri birbirine paralel olarak ilerlemektedir. En az dokuz yıl kesintisiz eğitim yapan Avustralya, Yeni Zelanda, Finlandiya ve Danimarka gibi ülkeler gelişmişlik sıralamasında dünyanın en önde gelen ülkeleridir. Uzun süreli kesintisiz eğitim uygulayan ABD, Fransa, İngiltere yine eğitim sıralamasında üst sıralarda yer alan ülkelerdir. Kesintili eğitim uygulayan Almanya ve Avusturya ise eğitim göstergelerinde, hızla Avrupa’nın alt sıralarına doğru inmektedir.

CHP eğitimin temel iki hedefinin eşitlik ve niteliğin yükseltilmesi olduğu görüşündedir. Bu bakış ve anlayıştan yola çıkarak, ülkemizde zorunlu eğitimin süresinin 12 yıla uzatılmasını kararlılıkla savunmaktadır. Eğitimde arzu edilen hedeflere ulaşılabilesi için vazgeçilmez koşullardan bir diğeri de uzun süreli kesintisiz temel eğitimdir.

-Tam Gün Eğitim

CHP’nin kesintisiz eğitim kadar üzerinde ısrarla durduğu bir diğer konu da tam gün eğitimdir. Okul, sadece bir bilgi aktarma kurumu değildir. Okul aynı zamanda bir toplumsallaşma ortamıdır. Okulda bilişsel becerilerin yanı sıra yurttaşlık, sosyallik ve kişiliğin gelişmesine yönelik pek çok etkinlik yapılmaktadır. Bu nedenle tüm gelişmiş ülkelerde okulda geçen süre hem artırılmakta, hem de daha nitelikli hale getirilmektedir. CHP’nin önerdiği tam gün eğitim sistemi, okullardaki sosyal altyapının geliştirilmesini ve sanat, spor gibi ders dışı etkinlik alanlarının zenginleştirilmesini de kapsamaktadır. Böylece, tam gün eğitim, devlet okulları ile özel okullar arasındaki nitelik farklılıklarını ve eğitim sistemimizdeki eşitsizlikleri azaltacak, eğitimdeki niteliğin artırılmasına da katkıda bulunacaktır.

-Eğitimde Nicelik ve Nitelik Sorunu

Türkiye’de eğitim sisteminin en temel iki sorunu olan nitelik düşüklüğü ve artan eşitsizlik, CHP’nin Eğitim: Eşit Fırsat Yaşam Boyu Öğrenme raporunda ayrıntılı olarak irdelenmiştir. On yıllık AKP iktidarı döneminde nitelik konusunda hiçbir önemli ilerleme sağlanamamıştır. Eğitim sisteminde var olan büyük eşitsizlikler giderek derinleşmiştir. Oysa eğitimde her çocuk ve her genç için fırsat eşitliği sağlanmadan insani, toplumsal ve ekonomik gelişmeyi sağlamak mümkün değildir.

Türkiye’de sekiz yıllık eğitim uygulaması önemli başarıları beraberinde getirmiştir. Konuya ilişkin bir araştırma, Türkiye’de halkın yüzde 85’inin sekiz yıllık zorunlu eğitim ile ilgili bir sorun yaşamadığını ve bu sistemden memnun olduğunu göstermektedir. Son on beş yılda okullaşma oranı önemli ölçüde yükselmiştir. Bu başarının altında yatan temel neden sistemin kesintisiz olması ve örgün eğitim kapsamında uygulanmasıdır. Ancak, nitelik bakımından durum çok farklıdır. 2009 PISA değerlendirmelerine göre, öğrencilerimiz matematik ve temel bilimlerde kendi yaş grupları ile kıyaslandığında OECD ülkeleri arasında en alt sıralarda yer almaktadır.

Araştırmalar okul türü, bölge, kır/kent ve ailenin gelir durumundan kaynaklanan eşitsizliklerin giderek arttığını açıkça ortaya koymaktadır. Eşitsizlik, Türkiye’de eğitimin en belirleyici özelliği haline gelmiştir. Büyük şehirlerde ailelerin katkısı ile uluslararası ölçeklere göre başarılı öğrenci yetiştiren okullarımız mevcuttur. Buna karşılık okulların çoğunda sosyal çevre ve fiziki altyapıdan kaynaklanan büyük sorunlar yaşanmaktadır. Uzmanlar, bu okullarda öğrencilerin yalnızca bilgi ve iletişim yetilerinde değil, temel eğitim kapsamında da çok büyük yetersizlikleri olduğuna dikkat çekmektedir. Kanun tasarısının görüşüldüğü üst komisyonda, eğitim bilimcilerinin bu konulara ilişkin olarak dinlenmesi CHP tarafından önerilmiş, fakat AKP’li yetkililer tarafından reddedilmiştir. AKP, getirdiği yasa teklifi ile nitelik ve eşitsizlik sorunları üzerine gitmek yerine tartışmayı dar bir ideolojik alana hapsetmektedir.

AKP iktidarında nitelik konusunda hiç bir önemli ilerleme sağlanamamış, eğitim sisteminde var olan eşitsizlikler giderek derinleşmiştir. Eğitimde herkes için fırsat eşitliği sağlanmadan, insani, toplumsal ve ekonomik gelişmeyi sağlamak mümkün değildir.

-Nitelikte AB Kriterleri

Avrupa Birliği’nin temel yeterlilikler kavramı, bilgi toplumunda her bireyin edinmesi gereken bilgi ve becerileri kapsamaktadır. Bu çerçevede belirtilen sekiz temel yeterlilik şunlardır: (1) İletişim: Dinleyerek, okuyarak, konuşarak ve yazarak duygu, olay ve kavramları ifade etme, (2) Yabancı dil, (3) Matematik, bilim ve teknoloji yeterliliği: Sorun çözebilme, bilimsel ve teknolojik bilgiyi anlama, (4) Dijital yeterlilik: Bilişim teknolojilerini etkin kullanma, (5) Öğrenmeyi öğrenme, (6) Sosyal ve yurttaşlık odaklı beceriler: Bireyin toplumsal ve siyasal hayata etkin katılımı, (7) İnisiyatif ve girişim yeterliliği: Fikri eyleme dönüştürme becerisi, etik değerler, yönetişim bilgisi, (8) Kültürel farkındalık ve ifade: Fikir, deneyim ve duyguların sanat ve edebiyat yoluyla ifadesi.

Bu beceriler kişisel yeti, sosyal içerme ve aktif yurttaşlığı geliştirmektedir. Üretkenlik, yenilikçilik ve rekabetçiliği artırmaktadır. Bireyin değişen çalışma dünyasına uyumunu kolaylaştırmaktadır. Bu temel yeterliliklerde belirli bir olgunluğa erişilmesi için gerekli zaman temel eğitimin süresinin de belirlenme ölçütüdür. Çocuklarımızı ve gençlerimizi, AB’de ve dünyada öne çıkan bu özellikleri dikkate alarak yetiştirmek, tüm kurumların ve yetişkinlerin en büyük sorumluluğudur. Zorunlu temel eğitimin en az sekiz yıl olması, tam da bu amaçları gerçekleştirmek için gereklidir.

Yapılan çalışmalar, Türkiye’de öğrencilerin sadece Avrupa ölçütlerine göre değil, benzer ülkelere göre bile ne kadar zayıf eğitildiğini göstermektedir. Matematik ve iletişim bilgilerindeki yetersizliğimizi PISA sonuçları açıkça ortaya koymaktadır. TEPAV Raporu da yabancı dil konusunda Türkiye’nin 44 ülke içinde 43’üncü olarak, Brezilya, Çin, Güney Kore gibi gelişmekte olan ülkeler bir yana; Şili, Endonezya ve Suudi Arabistan’ın bile gerisinde kaldığını göstermektedir. AKP’nin, Türkiye’nin uluslararası rekabet gücünü artıracağı iddiası ile gündeme taşıdığı kanun teklifinde, tüm bu konularda nasıl kapasite artırılacağına dair hiçbir ipucu bulunmamaktadır.

-En Az Sekiz Yıl Eğitim Neden Gerekli?

21. yüzyılda, işgücü talebinin niteliği ve işgücünün sahip olması gereken vasıflar hızla değişmektedir. Çalışanların çok büyük bir bölümü için tüm yaşamını aynı işyerinde ve aynı işkolunda geçirme ihtimali giderek ortadan kalkmaktadır. Araştırmalar, günümüzde eğitim çağında olan gençlerin erişkin yaşamları boyunca mesleklerini ortalama yedi sekiz defa değiştirmek zorunda kalacaklarını göstermektedir. Erken yaşta bir meslek sahibi olup yaşam boyu çalışarak o meslekten emekliye ayrılma, istisnai bir durum haline gelmektedir. Yeni sanayiler ve gelişen sektörler dar bir alanda uzmanlaşmış çalışanlara gereksinim duymamaktadır. Bu sektörlerde daha çok, eleştirel düşünebilen, sorun çözme yetisi gelişmiş, yaratıcı, iletişim becerilerine sahip ve özellikle dijital alanda etkin elemanlar talep edilmektedir. İşgücünde aranan temel özellik dar uzmanlık değil, geniş bir alana yayılabilen dönüştürülebilir becerilerdir. Diğer bir deyişle, ileri yaşlarda dahi kısa bir eğitim sürecinin ardından yeni mesleğin gereklerini yerine getirebilen insanlara gereksinim duyulmaktadır. Henüz on yıl önce var olan mesleklerin çoğu günümüzde ortadan kalkmış durumdadır. On yıl sonra da bugün geçerli olan birçok mesleğin kaybolacağı düşünülmektedir. Tüm bu değişim göstermektedir ki mesleki eğitime genel yaklaşım artık AKP’nin benimsediği çıraklık eğitimi değildir.

Dünyada eğitim sisteminin başarılı olduğu tüm örneklerde mesleki eğitimle ilgili alan belirlemesi ileri yaşlarda yapılmaktadır. İngiltere ve ABD’nin yanı sıra, Norveç ve Finlandiya gibi eğitimde başarılı ülkelerin hepsi, mesleki eğitimi orta öğretim sonrasına bırakmaktadır. Kalkınmada Türkiye’ye benzer niteliklere sahip olan ve iyi bir örnek teşkil edebilecek Güney Kore’de, zorunlu ve tek müfredatlı eğitim dokuz yıldır. Mesleki eğitim dokuz yıllık zorunlu eğitim sonrasında başlamaktadır. Kırsal kesimde bu süre bir yıl daha uzatılarak geleneksel nedenlerle okuldan ayrılmaya karşı önlem alınmaktadır.

Türkiye'de mesleki eğitimin sorunları ve vasıflı işgücü ihtiyacı, zorunlu eğitimi kısaltarak ve meslek seçimini erkene çekerek çözülemez. Tersine, erkene çekme mesleki eğitim sorunlarımızı daha da derinleştirecektir.

Bu ülkelerde meslek seçiminin on beş yaş sonrasına ertelenmesinin iki temel nedeni vardır. Öncelikle on beş yaşından küçük bir öğrenci, henüz psiko-sosyal, duygusal ve bilişsel yönden tam olgunlaşmış olarak kabul edilmemektedir. Öte yandan, gelişmiş ülkelerde bireyler, yaşamları boyunca sık sık meslek değiştirmekte ve bu sebeple yeniden eğitilmektedir. Bu nedenle, bireyin problem çözme, iletişim kurma ve öğrenmeyi öğrenme gibi yetilere sahip olması şart olarak görülmektedir. İşgücü talebi, dar bir alanda aşırı uzmanlaşmış meslek sahiplerini değil, yaşam boyunca işgücü piyasasını değerlendirip kendi kariyerini buna uydurabilen bireyleri ön plana çıkartmaktadır. Bu çerçevede gelişmiş ülkeler uzmanlığı daha ileri yaşlara ötelemektedir. Nitekim 1997 yılında mesleki eğitimi üç sene erteleyen Türkiye, TIMSS değerlendirmesinde 1999 ve 2007 yıllarında matematik ve fen sonuçlarını, sırasıyla 21 ve 17 puan yükseltmiştir.

Türkiye’de mesleki eğitimin sorunları ve vasıflı işgücü ihtiyacı, zorunlu eğitimi kısaltarak ve meslek seçimini erkene çekerek çözülemez. Tersine erkene çekme mesleki eğitim sorunlarımızı daha da derinleştirecektir. Ayrıca birçok gencimizi de erken yaşta yanlış tercihle karşı karşıya bırakacaktır. En az sekiz yıllık temel eğitim verilmeden başlatılacak mesleki eğitim, Türkiye’yi dünya standartlarına göre vasıfsız işgücü yetiştiren bir ülke haline getirecektir. AKP’li yetkililer, 4+4+4 sisteminin eğitimde buna benzer temel sorunları nasıl çözeceğine ilişkin tek bir açıklama sunamamaktadır.

CHP, Türkiye'de bir yılı zorunlu olmak üzere parasız okul öncesi eğitimin yaygınlaştırılmasını ve zorunlu eğitimin toplam süresinin uzatılmasını savunmaktadır.

-Sonuç

Bütün ülkeler eğitim sistemlerini değişen koşullara ve ihtiyaçlara bağlı olarak geliştirmekte ve değiştirmektedir. Ancak bu değişiklikler, ulusal ve uluslararası kuruluşların titiz bilimsel çalışmalarına ve yönetişim anlayışı çerçevesinde yürütülen tartışmalara dayanmaktadır. Yeni bir sistem önerilirken mevcut sistemin güçlü ve zayıf yönleri iyi değerlendirilmelidir. Sorunlar tespit edilip çözümler titizlikle ve geniş katılımla belirlenmelidir. AKP’nin kanun teklifi bu aşamaların hiçbirinden geçmeden hazırlanmış olup, dar bir kesimin önceliklerini tüm topluma dayatmaktadır. Üstelik teklif ile getirilen değişiklikler, başarılı dünya örnekleri ile çelişmekte ve eğitimde yeni gelişen eğilimlere ters düşmektedir.

CHP, Türkiye’nin başarılı örneklerin arasına girmesi için, eğitimde atılması gereken bazı temel adımları ana hatlarıyla şöyle sıralamaktadır:

• Anayasal bir hak olan parasız eğitimin tesisi için katkı payı uygulaması kaldırılmalıdır.

• İkili eğitim ortadan kaldırılarak, tüm eğitim kademelerinde “tam gün” eğitime geçilmelidir.

• Temel yeterlik düzeyinin altındaki çocuk oranının yüzde 15’in altına düşürülmesi hedeflenmelidir.

• Öğretmenlerin ve idarecilerin niteliklerinin, değişen dünya koşulları ve gelişen teknolojilere uyum sağlayabilecekleri şekilde yükseltilmesi sağlanmalıdır.

• Kalabalık gruplarda yürütülen “birleştirilmiş sınıf” uygulamalarına son verilmelidir.

• Okullar arasındaki altyapı farklılıkları azaltılmalı, teknolojik altyapının geliştirilmesinin yanı sıra, çocukların çok yönlü yetiştirilmesi için oyun ve spor alanlarının, bahçelerin, sınıfların ve kültürel etkinliklerin geliştirilmesine önem verilmelidir.

CHP, Eğitim Raporu'nda, Türkiye'de eğitimin temel iki hedefinin eşitlik ve niteliğin yükseltilmesi olduğunu belirtmiştir. Bu anlayıştan yola çıkarak zorunlu eğitim süresinin en az kesintisiz sekiz yıl olmasını kararlılıkla savunmaktadır.

Eğitim alanında, bilimsel çalışmalar, gelişmiş ülkelerdeki örnekler ve uzman görüşleri doğrultusunda politika geliştirilmelidir. Bu verilere ek olarak, toplumun taleplerinin ve önceliklerinin belirlenmesi de büyük önem taşımaktadır. Bu anlayışla, gündemdeki gibi bir değişiklik yapılmadan önce mümkün olan en geniş katılımla bir Ulusal Eğitim Çalıştayı düzenlenmelidir. Eğitim sistemimizdeki uygulamaların ne oranda başarılı olduğunun belirlenmesi için etki değerlendirme çalışmaları yapılmalıdır. Bu çalışmalarda, AB eğitim kriterleri esas alınarak, AB standartları ile uyum sağlanması hedeflenmelidir. Orta vadede uluslararası başarı belirleme testindeki (PISA) ortalama puanlarımızın, OECD ortalamalarının üzerine çıkarılması hedeflenmelidir. Eğitim alanında yapılan düzenlemeler tüm paydaşların bilgilendirilmesi ve görüşlerinin alınması yoluyla gerçekleştirilmelidir.

Tüm bu ölçütler ışığında CHP, Türkiye’de bir yılı zorunlu olmak üzere parasız okul öncesi eğitimin yaygınlaştırılmasını ve zorunlu eğitimin toplam süresinin uzatılmasını savunmaktadır. Temel eğitim aşamasının kesintisiz olarak sunulması olmazsa olmaz bir önceliktir. “Genel ortaöğretim” ve “meslekiteknik ortaöğretim” ana yapılarının lise aşamasında oluşturulması, öğrencilerin doğru yaşam tercihleri yapmaları ve işgücü talebinin gerektirdiği niteliklerde çalışanların yetiştirilmesi için gereklidir.

CHP için, eğitimde niteliğin artırılması ve eşitsizliklerin azaltılması temel amaçtır. Bu amaç için, önerilen eğitim modeli, bir yıl okul öncesi eğitim, sekiz yıl kesintisiz temel eğitim ve meslek eğitimini de barındıran dört yıl lise düzeyinde eğitim, yani 1 + 8 + 4 modelidir. AKP’nin uygulamak istediği eğitim sistemi, fırsat eşitliğini yok edecek, sınıfsal farklılıkları derinleştirecek ve yoksul aileleri daha da yoksullaştıracaktır. CHP, ne demokrasimizin yok edilmesine, ne de çocuklarımızın geleceğinin çalınmasına izin vermeyecektir. Bu doğrultuda mücadelesini demokratik yöntemlerle ve hukuk yoluyla sürdürmeye de devam edecektir.

AKP'nin uygulamak istediği eğitim sistemi, fırsat eşitliğini yok edecek, sınıfsal farklılıkları derinleştirecek ve yoksul aileleri daha da yoksullaştıracaktır. CHP ne demokrasimizin yok edilmesine ne de çocuklarımızın geleceğinin çalınmasına müsade etmeyecektir.

Kaynak: Cumhuriyet Halk Partisi Bilim Yönetim ve Kültür Platformu Politika Notları

AKP'NİN 4+4+4 KANUN TEKLİFİ (PDF)

CHP NE ÖNGÖRÜYOR: 1+8+4 (PDF)

20 Şubat 2012 tarihinde Adalet ve Kalkınma Partisi, beş milletvekilinin imzası ile TBMM Başkanlığı’na eğitim sistemimizde köklü değişiklikler getirecek bir kanun teklifi sunmuştur. Bir ülkenin ve toplumun geleceği öncelikle devletin sağladığı temel eğitim hizmetiyle biçimlenir. Oysa AKP hükümeti, eğitim gibi geleceğimize yön veren bir konuda eğitim uzmanlarının görüşlerini dikkate almayan bir düzenlemeyi yangından mal kaçırır gibi yasalaştırmak istemektedir. Öğretmenin, velinin, öğrencinin görüşü alınmamıştır. Sivil toplum kuruluşları gibi paydaşlar karar sürecinden dışlanmıştır. Muhalefet partileri ve yasama organı devre dışı bırakılmaya çalışılmıştır. Eğitime başlama yaşı, meslek tercihi, örgün eğitim yerine açık öğretim gibi bir toplumu yakından ilgilendiren yaşamsal düzenlemelerin bir gün öne sürülüp ertesi gün geri çekilmesinden kamuoyunun başı dönmüş durumdadır.

AKP’nin Sonra Çıkar Oyunu

AKP’nin gerçekleştirmek istediği değişiklikler, ilk bakışta 12 yıllık eğitimi zorunlu hale getirecek gibi görünmektedir. Oysa getirilen yasa teklifinde 12 yıllık zorunlu eğitimin başlangıç tarihinin belirlenme yetkisi Bakanlar Kurulu’na verilerek, uygulamanın ötelenmesinin yolu açılmıştır. Bu durum, eğitimdeki düzenlemenin esas amacının, zorunlu eğitim süresini uzatmaktan çok, sekiz yıllık zorunlu ilköğretimi bölmek olduğu kanaatini güçlendirmektedir.

Sekiz yıllık kesintisiz eğitim, bütün okullarda aynı müfredatın uygulanması anlamına gelmektedir. Mevcut sistemde bilişsel gelişim için gerekli olan bilgiler çocuklar arasında hiçbir fark gözetilmeksizin aynı yaş grubunda yer alan tüm öğrencilere verilmektedir. AKP, dünyada sadece yedi ülkede uygulanan 4+4+4 sistemi ile temel eğitimi dört yıla indirerek, ikinci dört yılda farklı müfredatların önünü açmaktadır.

AKP kanun teklifini, paydaşlar, eğitim bilimciler, sivil toplum örgütleri ve siyasi partiler ile tartışmadan komisyona getirmiştir. Toplumun bütününü ilgilendiren bir konudaki bu kanunu yalnızca ideolojik nedenlerle geçirmeye çalışmaktadır.

Müfredatın ayrıştırılması ile birlikte, mesleki eğitim ikinci dört yıllık kademe içine çekilmektedir. Böylece erken yaşta seçmeli ders modülleri adı altında mesleki yönlendirme gerçekleştirilmek istenmektedir. Oysa, zorunlu eğitim, bir kimsenin aklına estiği sürede yapılan değil, çocuğun kişiliğinin, yeteneklerinin, davranışlarının ve bilgisinin olgunlaşması için gerekli olan dönemdir.

Eğitim sisteminde böylesine köklü değişikliklere gidebilmek için, verilerin ve bilgilerin yaygın bir şekilde paydaşlarla tartışılması ve taleplere göre düzeltilip tekrar oluşturulması gerekir. Çünkü vereceğimiz kararlar çocuklarımızın ve ülkemizin geleceği ile ilgilidir. Bu alandaki paydaşlar, okullar, yöneticiler, veliler, öğrenciler, öğretmenler, eğitim bilimciler, vatandaşlar, sivil toplum örgütleri ve siyasi partilerdir. Oysa yasa teklifi bu paydaşlardan hiçbiri ile tartışılmadan doğrudan TBMM’de komisyona gelmiş ve bazı sivil toplum örgütlerinin ve uzmanların şeklen görüşleri alınmıştır. Bu kuruluşların büyük bir çoğunluğu tasarının mevcut haline karşı çıkmıştır. Kısaca, AKP hükümeti toplumun bütününü ve geleceğini birinci derecede ilgilendiren bir konudaki bu kanunu yalnızca ideolojik nedenlerle geçirmeye zorlamaktadır. Bu tutum, eğitim sistemimizin sorunlarını çözmek yerine, yeni açmazlar yaratmaktadır.

AKP'nin sunduğu kanun teklifinin esas amacı, zorunlu eğitimin süresini uzatmaktan çok, sekiz yıllık zorunlu ilköğretimi bölmektir. Eğitimin kademelendirmesi sonucunda açık öğretimin de önü açılmaktadır.

4 + 4 + 4’ün Yaratacağı Sorunlar

-İyi Yurttaş ve Vasıflı İş gücüne AKP Kesintisi

Kanun teklifi ile temel eğitim aşaması kademelere ayrılmaktadır. Gerekçe olarak, altı yaşındaki ve on beş yaşındaki çocukların aynı ortamda bulunmalarının getirdiği toplumsal ve ahlaki sakıncalar öne sürülmektedir. Şayet böyle bir sorun mevcut ise, çözüm için yasal düzenlemeye gerek yoktur. Bu bir uygulama sorunudur. Kaldı ki çocuklar zaten yaşlarına göre belirlenmiş farklı sınıflarda ve ortamlarda eğitim görmektedir. Gerekçede örnek gösterilen gelişmiş ülkelerin hepsinde okullar sadece yaşa göre bölünmekte, ancak eğitim müfredatı ayrıştırılmamaktadır.

Yüzeysel gerekçelerle sekiz yıllık eğitimi bölmek, iddia edilenin aksine kırsal alanda okullaşma oranını artırmayacaktır. Köylerde öğrenci sayısının az olması nedeniyle uygulanan taşımalı ve yatılı eğitime gereksinim daha da artacaktır. Yeni derslik yapılması zorunluluğunun yanı sıra, ortaya çıkacak 200.000 dolayında yeni öğretmen ihtiyacı sisteme büyük bir ilave yük getirecektir. Ayrıca, 5. sınıflarda ders veren 40.000 kadar öğretmenin de açıkta kalacağı öngörülmektedir.

Daha önemlisi, ilköğretimin bölünmesi durumunda farklı eğitim kademelerinde uygulanacak müfredat hakkında yeterince bilgi verilmemesidir. Demokratik ülkelerde uzmanlar yeni müfredatlar üzerinde yıllarca çalışmaktadır. Siyaset dünyası ve kamuoyu da müfredatın içeriğiyle ilgili uzlaşma sağlanana kadar tartışmakta ve nihai karara ulaşmaktadır. MEB böylesine yaşamsal bir konuyu ya doğru dürüst çalışmamıştır ya da bu sürecin sonucunda neyi planladığını açıklamak istememektedir.

Diğer yandan, ikinci kademe okullara geçişte yeni bir yarış süreci yaşanması olasılığı mevcuttur. Bu durumda niteliği yüksek ikinci kademe okullara sınavla girilecek, yeni bir sınav hazırlık sistemi oluşacaktır. Sınav stresi üç ve dördüncü sınıflara, yani 8 ve 9 yaşındaki öğrencilere kadar inecektir. Öğrenciler çok erken yaşlarda dershanelere bağlanacaktır.

Dünyada seçmeli ders temelli sistemlerde esas olan, bu derslerin getireceği yükün, temel eğitimin kapsamındaki derslerin ve içeriğin verilmesine engel olmamasıdır.

-Müfredatın Ayrışması (Erken Meslek Seçimi)

Kanun teklifi ile gündeme getirilen yeni yapıda öğrenciler 9-10 yaşından itibaren seçmeli ders modülleri aracılığı ile farklı alanlara yönlendirilmektedir. Dünyada seçmeli ders temelli sistemlerde esas olan, bu derslerin getireceği yükün, temel eğitim kapsamındaki derslerin ve içeriğin verilmesine engel olmamasıdır. Oysa bu modelle öğrenciler, kişisel, sosyal ve bilişsel gelişimleri için temel eğitim kademesinde almaları gereken derslerden yoksun olarak yetiştirilecektir.

Öncelikle 9-10 yaş mesleki yönelme için çok erken bir yaştır. Erken yaşta çocuk, somut işlem dönemini henüz tamamlamamıştır. Bu nedenle, meslek eğitimine yönlendirilmesinde ne kendisi, ne ailesi, ne de uzmanların doğru karar vermesi mümkün değildir. Çünkü o yaşta bir çocuk henüz kendini tanıma dönemini tamamlamamıştır. Meslekler hakkında bilgisi ve ilgisi yeteri kadar gelişmediği gibi yeteneklerinin de farkında değildir. Kısacası bütün yaşamını etkileyecek bir kararı alma yetisi yoktur. Türkiye koşullarında, üniversite aşamasındaki öğrencilerin dahi mesleki yönlenme tercihlerinde zorlandığı göz önünde bulundurulmalıdır.

Çalışmalar, erken yönlendirmelerde ailenin etkisinin arttığını göstermektedir. Özellikle uzman desteği alamayan dar gelirli ailelerde, ailenin seçmedeki rolü daha da artmaktadır. Ülkemizde mesleki rehberlik hizmetleri de yeterli düzeyde değildir. Kaldı ki bu yaşta bir çocuğa veya ailesine bu yönde bir yönlendirme yapmak kariyer gelişim ilkelerine tamamen aykırıdır. Sistem daha ileride değişime açık olduğu iddiasını taşımaktadır. Ancak bilinmektedir ki erken yaşlarda yönlendirilen ve dar bir alanda uzmanlaştırılan bu çocukların geri dönüş şansları çok sınırlıdır. Erken yönlendirme neticesinde, eğitim sistemindeki ve toplumdaki eşitsizlikler daha da pekişecek ve derinleşecektir.

Kanun teklifinde mesleki eğitimdeki verimsizliğin nedeni olarak öğrencilerin mesleki eğitime geç yönlendirilmesi gösterilmektedir. Bu varsayımın hiçbir bilimsel dayanağı ve temeli yoktur. OECD araştırmaları, erken yönlendirme/seçme yapmanın ve okulları çeşitlendirmenin başarıyı artırmadığını göstermektedir. İddia edilenin aksine erken yönlendirme sistemleri genellikle vasıfsız işçiler yetiştirmektedir. Bu sistem dünyadaki işgücü talebi göz önünde bulundurulduğunda Türkiye’yi ikinci sınıf bir ucuz emek ülkesi haline getirecektir.

Erken meslek ayrımına gidilen Almanya ve Avusturya’da okul sistemi ve öğretmenler on yıllardır yürütülen uygulamanın içeriği ve yöntemi konusunda tam donanımlı hale getirilmiştir. Buna rağmen, sistem eşitsizlikleri pekiştirmesinden ötürü eleştirilere maruz kalmaktadır. En çok bu iki ülkede yaşayan soydaşlarımızın şikâyetçi olduğu bu sistem alttakilerin hep altta kalması sonucunu doğurmakta ve bu yönüyle kast sistemine benzetilmektedir. Toplumsal sonuçlarının yanı sıra işgücünün erken ve fazla uzmanlaşmasından dolayı bu ülkelerin ekonomileri de zarar görmektedir. Almanya’da birçok eyalette yeni sistemlere geçiş amaçlı eğitim reformu çalışmaları yapılmaktadır. AKP bu düzenleme ile Türkiye’de, dünyanın terk ettiği bir eğitim sistemini uygulamak istemektedir.

-Çocuktan Ne İşçi Ne De Gelin Olur

Çocukların toplumsallaşması ailede başlar, okulda öğretmenle devam eder. Daha ileri yaşlarda ise akranlar arası ilişkiler büyük önem kazanır. Bu süreçte öğrenci bireysel ve sosyal farklılıkları algılayarak kendi kişiliğini oluşturur. Toplumsal yargı ve hoşgörüyü öğrenir. Okulda geçirilen süre öğrencinin kişiliğinin ve toplumsal kimliğinin gelişmesi için çok önemlidir. Bu sebeple eğitimde başarı için okulda geçirilen sürenin artırılması gerekmektedir. AKP ise eğitimin tam gün ve uzun süreli uygulanmasını yaygınlaştırmak yerine, ikinci eğitim kademesinin ardından açık öğretimin önünü açmaktadır.

Eğitimi okul ortamından çıkarmak öğrencilerin sağlıklı sosyalleşmesinin önünde ciddi bir engeldir. Her ne kadar açık öğretim eğitim komisyonu tarafından üçüncü kademeye kaydırılmış ise de, Hükümet’in hemen her gün değiştirdiği politikaları ciddi riskler içermektedir. Örneğin, bu uygulamanın doğurabileceği önemli bir risk, erken yaşta okuldan alınan kız çocukların aileleri tarafından küçük yaşta evlenmeye zorlanabilecekleri ihtimalidir. Aynı şekilde erkek çocukların erken yaşta çalıştırılmaları ve eğitim süreci dışında kalmaları ihtimali de güçlenmektedir.

Bu uygulamanın sebep olacağı bir başka sorun ise üstün zekâlı veya engelli öğrencilerin de açık öğretimde eğitilebilecek olmalarıdır. Tohum Vakfı ve Eğitim Reformu Girişimi’nin raporunda belirtildiği üzere bu uygulama eğitim psikologlarının görüşlerine tamamen terstir. Kaynaştırma ve bütünleştirme, üstün zekâlı ve engelli öğrenciler için çok önemli bir hedeftir. Ayrıştırma sonucunda engelli öğrencilerin ötekileştirilmesi ve toplumdan uzaklaştırılması kaçınılmazdır. İstisnai özellikleri olan öğrenciler ise, eğitim sisteminin dışında tutulacak, farklı alanlardan beslenmeleri engellenerek yetenekleri köreltilecektir. Bu öğrencilerin özel ihtiyaçları örgün eğitim sistemi içinde sağlanmalıdır.

Tüm bilimsel araştırmalar, eğitimde başarı için okulda geçirilen sürenin artırılması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu gerçeğe rağmen, AKP'nin kanun teklifi, ikinci eğitim kademesinin ardından açık öğretimin önünü açmaktadır.

-Temel Eğitime Başlama Yaşı

Kanun teklifinin tartışılması sürecinde okula başlama yaşında birçok kez değişiklik yapılmıştır. Şayet temel eğitime başlama yaşı için hala 60 ayı doldurmuş olma kriteri getirilmek isteniyorsa, bundan çok vahim sonuçlar doğacaktır. Bu yaşta bir çocuğun bilişsel ve fiziksel gelişimi, okul eğitimi gereklerini karşılamaktan çok uzaktır. Elkol kasları ve kemikler ilk atmış ayda kalem tutacak kadar dahi gelişmemektedir. Uzmanlar gelişim açısından 5 ile 6 yaş arasındaki farkın, 30 ile 40 yaş arasındakinden daha büyük olduğunu belirtmektedir. İngiltere’de uygulanan sistemde 5 yaşındaki çocuklar toplu eğitim değil, bireysel eğitim almaktadır. Çocuklar özel sınıf ortamlarında ve okul öncesi eğitim mantığı ile yetiştirilmektedir. Ülkemizde ise temel eğitim içerisinde yer alan eğiticiler, 5 yaş kategorisine eğitim vermek için yeterli bilgi ve deneyime sahip değildir.

-Rant Kaçmasın Diye…

Bilindiği gibi AKP Hükümeti eğitimde nitelik sorununu tamamen tartışma dışında bırakmaktadır. Başta öğretmenler olmak üzere insan kaynağına yatırım yapmak yerine bina yapımına öncelik verilmektedir. Bu yaklaşımın ardında eğitime rant eksenli bir bakış yatmaktadır. Rant merkezli anlayış kanun teklifinde de kendini göstermektedir. Fatih Projesi ve temel eğitimin bölünmesini öngören düzenlemelerin gerektirdiği, tabletten teknolojik altyapıya kadar çeşitli harcamaların Kamu İhale Yasası dışında bırakılması öngörülmektedir. AKP, bu kanun teklifi ile eğitim alanında ilerlemeden önce rant elde etmeyi düşünmektedir.

-Topluma Rağmen Toplum İçin

Eğitim gibi uzun vadeli planlama gerektiren bir alanda AKP’nin gündeme getirdiği kanun teklifi (4+4+4) neredeyse yoktan var edilmiştir. Çocuklarımızın ve ülkenin geleceğini birinci derecede ilgilendiren bu konu Milli Eğitim Şurası’nda görüşülmemiştir. AKP’nin seçim bildirgesinde ve Hükümet Programı’nda da yer almamaktadır. Kalkınma planlarında ve MEB stratejik planında bahsi dahi geçmemektedir. Değişikliğin altına Bakanlar Kurulu da imza atmamıştır. Başta öğrenciler, veliler ve öğretmenler olmak üzere, STK’ların ve siyasi partilerin görüşü alınmadan hazırlanmıştır. Eğitim komisyonunda milletin seçtiği vekillere dahi söz hakkı verilmemiş, dakikada bir madde geçirilerek kabul edilmiştir.

Türkiye’de nüfusun yüzde 85’inin karşı çıktığı bir uygulama, tepeden inmeci, devletçi, merkeziyetçi bir anlayışla değiştirilmek istenmektedir. AKP’nin yaklaşımı “topluma rağmen toplum için” anlayışıdır. Bu anlayış AKP’nin her söyleminde eleştiri amaçlı gündeme getirdiği elitizmin ta kendisidir. Söz konusu düzenleme ile yapılmak istenen ancak darbe dönemlerinde örnekleri görülebilecek türde merkeziyetçi bir toplum mühendisliğidir.

Bu plansızlık ve belirsizlik, yapılan değişikliğin 28 Şubat’ın ürünü olan bir sisteme alternatif olarak sunulması ile örtülmeye çalışılmaktadır. Oysa kesintisiz zorunlu eğitim, 28 Şubat’ın ürünü değildir. Söz konusu program, 7. ve 8. Milli Eğitim Şuralarının önerileri doğrultusunda 1973 tarihli Temel Eğitim Kanunu ile düzenlenmiştir. Uygulama önce pilot bölgelerde başlatılmış ve başarı sağlandıktan sonra tüm ülkeyi kapsayacak şekilde yaygınlaştırılmıştır. Bugünkü yasa teklifi kapalı kapılar ardında hazırlanıp birkaç gün içerisinde görüşülüp tartışılmadan topluma dayatılmıştır. Bu dayatma, AKP’nin son dönemde Türkiye’de hâkim kılmaya çalıştığı otoriter yönetim anlayışının ve devlet yapılanmasının en tehlikeli iz düşümlerinden biridir.

Söz konusu düzenleme ile yapılmak istenen ancak darbe dönemlerinde örnekleri görülebilecek türde merkeziyetçi bir toplum mühendisliğidir. Bu dayatma, AKP’nin son dönemde Türkiye’de hâkim kılmaya çalıştığı otoriter yönetim anlayışının en tehlikeli iz düşümlerinden biridir.

-Sonuç

4 + 4 + 4 kanun teklifi belirsizliklerle doludur. İdeolojik takıntılar dışında ne araçları ne de amaçları bellidir. Ana ilke ve hedefler konularında bile iktidar partisi bir o yana bir bu yana savrulmaktadır. Ortada mevcut sistemin bir etki analizi dahi yoktur. Kesintisiz sekiz yıllık eğitim sisteminin belirgin bir yanlışı saptanmamıştır. Aksine, okullaşma oranı bu sistem sayesinde artmıştır. Tüm bu veriler ışığında, kesintisiz temel eğitimden geri adım atılmaması gerektiği açıkça görülmektedir. Sistemin uygulamadan kaynaklanan aksaklıkları giderilmeli, kesintisiz eğitim daha nitelikli bir yönde geliştirilmelidir.

AKP’nin gündeme getirdiği kanun teklifi eğitim sistemimizi, daha yüksek kalite ve daha fazla eşitlik hedeflerinden uzaklaştırmaktadır. Günlük kaygılar ve geçmişe dönük duygusal hesaplaşmalara dayanan ve eğitim sistemimizi yeni bir kaosun eşiğine getirecek bir tekliftir. İktidar partisini, eğitim sistemimizin temel sorunlarına yönelik hiçbir çözüm önerisi getirmeyen ve geri dönülmez pek çok soruna yol açacak bu teklifi geri çekmeye davet ediyoruz.

Kaynak: Cumhuriyet Halk Partisi Bilim Yönetim ve Kültür Platformu Politika Notları

AKP'NİN 4+4+4 KANUN TEKLİFİ (PDF)

CHP NE ÖNGÖRÜYOR: 1+8+4 (PDF)

BTK tarafından Meclis’e sunulan rapor, İnternet Bilgi İhbar Merkezi’ne (ihbarweb) 15 Mart 2012 itibarıyla 487 bini aşkın ihbar yapıldığını ortaya koydu. İnternette yaşadığı sorunları ve illegal olayları ihbar eden vatandaşlar, daha çok müstehcenlik ve kumarla ilgili şikâyetlerde bulundu. Raporda, “60 saniyede internette neler olduğu” da açıklandı.

-Google’a Meclis daveti-

“Bilgi toplumu olma yolunda bilişim sektöründeki gelişmeler ile internet kullanımının başta çocuklar, gençler ve aile yapısı üzerinde olmak üzere sosyal etkilerini” araştırmak üzere kurulan Meclis Araştırma Komisyonu, çalışmalarına başladı. Komisyon ilk olarak BTK yetkililerini dinledi. Çalışma süresi 3 ay olan komisyon, henüz netleşmemekle birlikte, aralarında kamu ve özel sektörden kurum ve kuruluşların da yer aldığı onlarca kişi ve kurumu dinlemeyi planlıyor. Bunlar arasında Google, Microsoft, Yandex gibi uluslararası firmalar da bulunuyor.

-Türkiye facebook’ta ilk 5’te-

Komisyona BTK tarafından sunulan “Türkiye’de Genişbant İnternet Pazarı ve Güvenli İnternet Kullanımı Raporu’nda, Facebook’u en çok kullanan 5 ülke sıralamasına yer verildi. Amerika’da 154 milyon 40 bin 460 kullanıcısı varken, Amerika’yı 39 milyon 568 bin 620 kullanıcı ile Endonezya, 33 milyon 587 bin 640 kullanıcı ile Hindistan, 29 milyon 951 bin 960 kullanıcı ile Türkiye, 29 milyon 942 bin 160 kullanıcı ile İngiltere izledi.

-İnternet kullanım oranlarında Türkiye 6.-

Eylül 2011 itibarıyla dünyada internet kullanım oranlarında Türkiye 6. oldu. İnterneti en çok kullanan ülkeler sırasıyla; Rusya, Almanya, Fransa, İngiltere, İtalya, Türkiye, İspanya, Polonya, Hollanda, İsveç, Belçika, İsviçre, Avusturya, Portekiz, Danimarka, Finlandiya, Norveç, İrlanda. Rapora göre; Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) Bilgi İhbar Merkezi’ne (ihbarweb) 15 Mart 2012 tarihine kadar 487 bin 362 ihbar yapıldı. İhbarlar arasında; internet aracılığıyla yapılan cincilikten, çocuk oyun sitelerinde dolaşan kötü niyetli yetişkinlere ve dağılan ailelere kadar gerçek hayat hikayeleri bulunuyor.

-60 SANİYEDE NELER OLUYOR?-

- 11 milyon kişi chat yapıyor

- 694 bin 445 kez arama yapılıyor.

- 168 milyon e-posta gönderiliyor.

- 60 yeni blog açılıyor.

- 1500 blog yazısı paylaşılıyor.

- Facebook’ta 695 bin durum güncelleniyor.

- Facebook’ta 79 bin 364 paylaşım yapılıyor.

- Facebook’ta 510 bin 40 yorum yapılıyor.

- Twitter’da 320’den fazla yeni hesap açılıyor.

- 11 milyon kişi Messenger’da chat yapıyor.

- 2 milyon kullanıcı online porno izliyor.

- 1700 kez firefox indiriliyor.

- 6600’den fazla fotoğraf yükleniyor.

- 416 girişim sonunda 12 site hackleniyor.

- Skype’da 6150 saat konuşma yapılıyor.

- 232 bilgisayara virüs giriyor.

- 70’ten fazla alan adı alınıyor.

- 600’den fazla video paylaşılıyor.

Olağanüstü Seçimli Genel Kurul Toplantısı, üyelerimizin katılımıyla İstanbul Kongre Merkezi'nde gerçekleştirildi. 



1 dakikalık saygı duruşu ve İstiklal Marşı'nın okunmasının ardından oy verme işlemine başlandı ve saat 17.00 sıralarında  sandıklar kapandı.



Oy sayımının tamamlanmasının ardından Kongre Divan Başkanımız Uluç Gürkan, Fikret Orman'ın kullanılan 4545 oydan 4027'sini alarak Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanlığı'na seçildiğini açıkladı. 



Sonuçların açıklanmasının ardından Yönetim Kurulu Üyelerimiz ile birlikte kürsüye çıkarak Üyelerimize teşekkür konuşması yapan Başkanımız Fikret Orman, şunları söyledi:



"Zor, çok zor bir göreve talip olduk. Teveccüh gösterdiniz, layık gördünüz, teşekkür ediyorum. Minnettarız. Bu zor görevde destek ve yardımlarınızın yol almamız için en önemli etken olduğunu bilmenizi isterim.



Söz veriyorum, doğruları duyacaksınız. Sizleri kandırmayacağız. Şeffaf bir yönetim sergileyeceğiz. Az laf, çok icraat yapacağız. Paylaşımcı bir Yönetim Kurulu oluşturacağız. Geleneklerimize sahip çıkarak Beşiktaş değerlerini tekrar hayata geçireceğiz. Yarınlarda kişi ve kurumlara bağlı olmayan çağdaş bir Beşiktaş yaratacağız. Teşhis ve tedavi belli. Güneşli günler çok yakında gelecek. Bundan emin olabilirsiniz."



Fikret Orman başkanlığındaki Beşiktaş Jimnastik Kulübü Yönetim Kurulu'nda şu isimler yer alıyor.



"Ahmet Nur Çebi, Tamer Kıran, Ahmet Kavalcı, Deniz Atalay, Umut Güner, Adnan Dalgakıran, Berk Hacıgüzeller, Levent Erdoğan, Nusret Altınbaş, İsmet Berkan, Cem Bilge, Yalçın Kaya Yılmaz, Erdal Karacan, Berkan Gocay, Seyit Ateş, Metin Albayrak, Mesut Urgancılar, Abdullah Sözer."

İnternet Yayıncıları Derneği (İYAD), merkezi Bursa’da olan, bir sivil toplum kuruluşudur.

İnternet Yayıncıları Derneği, 10 Şubat 2007′de Türkiye’nin 30 ilinden toplam 43 kurucu üyenin katılımıyla kurulmuştur. Üyelerini internet üzerinden yayın yapan haber sitelerinin sahipleri ve çalışanlarının oluşturduğu İYAD’ın şu anda Türkiye genelinde 340 üyesi 13 resmi temsilciliği ile Adana, Ağrı ve Malatya’da birer şubesi bulunmaktadır.

İYAD, Türkiye’de ve dünyada internet basınının önemli bir güce kavuşmasına ve bir sektör haline gelmesine rağmen Türkiye’de internet habercilerinin gazeteci sayılmaması nedeniyle çeşitli girişimlerde bulunmaktadır. İYAD 5651 sayılı internet yayınlarını düzenleyen yasayla birlikte 5187 sayılı basın kanununda yapılacak düzenlemelerle internet habercilerinin de gazeteci statüsüne sokulması gerektiğini savunmaktadır. Kampanya görselleri İYAD aynı zamanda Türkiye’de uygulanan internet sitelerinin yasaklanması ve erişimine engel koyulması gibi politikalara karşı aktif mücadelesini sürdürmektedir.

2006 yılında kabul edilen dernek tüzüğümüzün 2. Maddesine göre Derneğin Amacı ve Bu Amacı Gerçekleştirmek İçin Dernekçe Sürdürülecek Çalışma Konuları ve Biçimleri

Madde2

Dernek, internet üzerinden haber yayını yapan siteler, portallar, forum ve paylaşım siteleri, il ve ilçe tanıtım siteleri, çeşitli ticari faaliyet konularını kapsayan siteler ve kültürel içerik taşıyan benzeri sitelerle ilgili mesleki ve etik standartların saptanması, bu standartların üyeleri arasında benimsenmesi ve uygulanması amacıyla çalışmalar yapar.

Üye site sahiplerinin yasal uygulamalarla ilgili olarak bilinçlendirilmesi, lisanssız ürün, korsan film ve müzik, pornografik içerik ve kanunlarca yasaklanmış her türlü yasadışı içerik kullanım ve dağıtımının önlenmesi konusunda araştırma ve çalışmalar yapar, sonuçlarını üyeleriyle paylaşır ve yine üyeleri arasında uygulanmasını sağlar.

Üye site sahiplerini topluma yararlı içerikler oluşturmaları konusunda teşvik eder. İnternet yayıncılığının gelişmesi için yapılabilecek olan, eğitim, araştırma, çalışma ve benzeri oluşumlara katkıda bulunur. İnternetle henüz tanışmamış veya yeteri kadar faydalanamayan kişi, kurum veya kuruluşlara rehberlik eder. Derneğin yaptırım yetkisi ve üye sitelerin içeriklerine doğrudan müdahale hakkı olmamakla birlikte saptanan standartların dışına çıkan üyelerin dernekle ilişiği kesilebilir.

Dernek, üyelerinin çalışmalarını kolaylaştırıcı ve başarılarını artırıcı yönde çaba göstererek, yeteneklerinin geliştirilmesi için gerekli çalışmaları yapar. Üyelerin bilgi ve tecrübelerini geliştirmek amacıyla yabancı ülkelerdeki benzeri kuruluşların temsilcilerini Türkiye’ye davet edebilir, yabancı ülkelerdeki derneklerinin davetleriyle üyelerini veya temsilcilerini yurt dışına gönderebilir, bunun için ilgili makamlardan gerekli izinleri alır.Benzer amaçlı kişi ve kuruluşların faaliyetlerine destek verir, derneğin çalışma ve faaliyetlerini duyurmak üzere bültenler çıkarır amaçlara uygun diğer faaliyetlerde bulunur. Konuyla ilgili meslek sahibi olmak isteyen ve maddi durumları elverişli olmayan gençlere burs bulunması amacıyla kaynak sağlar, iş bulması konusunda ücretsiz yardımcı olur.Üyeleri arasında beşeri münasebetlerin geliştirilmesi devam ettirilmesi ve derneğe gelir sağlamak amacıyla yemekli toplantılar, eğitim seminerleri, temsil, kermes, spor etkinlikler, fuar gezileri, eğlence etkinlikleri vb. düzenlemek suretiyle üyelerinin kültürel, sektörel ve teknolojik gelişimlerine katkıda bulunur. Gerekli izinler alınmak şartıyla yardım toplama ve yardım dağıtma faaliyetlerinde bulunabilir ve yurt içinden ve yurt dışından bağış kabul edebilir.Amaçlara uygun olarak Ulusal ve Uluslararası faaliyetlerde bulunarak, yurt içi ve yurt dışındaki dernek veya kuruluşlara üye olabilir ve bu kuruluşlarla proje bazında ortak çalışmalar yapabilir veya yardımlaşabilir, Dernek gerekli görülen yerlerde şube ve temsilcilikler açabilir.Derneğin amacı ile ilgisi bulunan ve kanunlarla yasaklanmayan alanlarda, diğer derneklerle veya vakıf, sendika ve benzeri sivil toplum kuruluşlarıyla ortak bir amacı gerçekleştirmek için plâtformlar oluşturur.

Türk spor tarihinin bir asra yaklaşan gelişimi içinde, “İlk Türk spor kulübü” sıfatıyla, Beşiktaş Jimnastik Kulübü’nün yeri apayrı bir önem taşır. 19. asrın sonlarında İzmir ve İstanbul’da İngilizler ile yerli azınlık gruplarının başlattıkları futbol faaliyetleri içinde, bir Türk takımını hatta bir Türk sporcusunu görmek, asla mümkün değildi. Zira Padişah 2. Abdülhamid’in uyguladığı baskı rejimi, Türk gençlerinin değil spor yapmak, iki-üç kişi olarak bir arada görünmesini bile yasaklamış bulunuyordu.1900 yılının başlarında, İzmir’den İstanbul’a göç etmiş olan James’la Fontaine ve kardeşleri, Kadıköy arkasından da Moda Futbol Kulüpleri’ni kurunca, bundan cesaret alan bir avuç Kadıköylü Türk genci, “Black Stocking (Siyah Çoraplılar)” adı altında bir Türk kulübü kurmuşlar, ama ne yazık ki daha ilk maçlarını oynamaya kalktıkları gün, Yıldız Sarayı hafiyeleri tarafından dağıtılmışlardı.



1902 yılının Kasım ayı içinde, tüm bu şartlara rağmen Serencebey’deki Osman Paşa Konağı’nda sık sık bir araya gelen semtin gençleri, Osmanpaşazade Mehmet Şamil ve Hüseyin Bereket kardeşlerin önderliğinde fikir birliğine vararak, en kısa zamanda bir spor kulübü kurma kararı almışlardı.



1903 yılının mart ayına gelinmişti. Aradan dört ay geçmiş, bu arada gençlerin sayısı 22’ye ulaşmıştı. Toplantılar Medine-i Münevvere Muhafızı ve Şeyhülharem gibi unvanlar taşıyan Osman Paşa’nın Konağı’nda yapıldığı için, gençlerin faaliyeti o güne kadar pek dikkat çekmemişti. Gençler nihayet son toplantılarını yaptılar ve her türlü riski göze alarak, 1903 yılının Mart ayı başında “Beşiktaş Bereket Jimnastik Kulübü”nü Osman Paşa’nın Serencebey’deki Konağı’nın selamlık bölümünde kurdular. Mehmet Şamil ve kardeşi Hüseyin Bereket, ailelerinden gördükleri her türlü destekle, konaklarındaki sportif faaliyetlere önayak olmaktan çekinmiyorlardı. Güreş, boks, barfiks-paralel, jimnastik ve halter branşlarında yapılan antrenmanlar, kısa zamanda semtin diğer gençlerine de yayıldı. Kadro birden genişleyivermişti. Osman Paşa oğulları, bir nizamname hazırlayarak, ilk idare heyetlerini kurma gereğini duydular. Neticede, “Beşiktaş Bereket Jimnastik Kulübü” ilk idare heyeti şu şahıslardan meydana geldi:



Reis: Mehmet Şamil (Osmanpaşazade)

Umumi katip: Hüseyin Bereket (Osmanpaşazade)

Spor hocaları: Mehmet Ali Fetgeri (Cimnastik)

Ahmet Fetgeri (Güreş), Nazım Nazif (Gülle-halter), Hüseyin Hüsnü (Boks)

Özel fermanla faaliyetler başladı

O sıralarda siyasi hareketler dolayısıyla her türlü toplanmadan ürkerek hafiyeler dolaştıran 2. Abdülhamit’in adamları Serencebey’deki bu toplanmaları haber alınca, spor yapan gençler bir baskınla karakola götürüldü. Uzun uzadıya tahkikat ve sorgular birbirini takip etti. Bu sporcu gençlerin bir kısmının saray erkanına yakın olması, ayrıca o dönemlerde kötü gözle bakılan futbol oynamadıkları ve sadece beden hareketleri yaptıklarını belirtmeleriyle gergin durum yumuşadı. Gençlerin karakola götürüldüğünü öğrenen Seryaver Mehmet Paşa bizzat müdahale etti ve gençleri karakoldan kurtardı. Fakat kısa bir zaman da olsa “Beşiktaş Bereket Jimnastik Kulübü”nün faaliyetine ara verme zorunluluğu doğdu. Osmanpaşa oğulları bu duruma yeni bir formül bularak, kulübün adında ufak bir değişiklik yaptılar ve “Osmanlı Beşiktaş Terbiyesi Bedeniye Mektebi” adı altında bir beden eğitimi akademisi meydana getirdiler. Zaman kaybetmeden harekete geçen Seryaver Mehmet Paşa, sporcu ailelerin temsilcisi olarak padişah Abdülhamid’in huzuruna çıktı ve “Beşiktaş Terbiyesi Bedeniye Mektebi” hakkında önemli açıklamalarda bulundu. Padişahın çok sevdiği kuşçubaşısı Behçet Bey’in de kurucularımız arasında olması Abdülhamid’in yumuşamasını sağlayan olaylardan biriydi.



Dini bazı yorumlar nedeniyle muhafazakar bir tutumla futbolu haram sayan padişah, Beşiktaşlı gençlerin güreş, boks, aletli jimnastik ve halter gibi sporlarla uğraşmaları için özel bir ferman çıkardı ve “Osmanlı Beşiktaş Terbiyesi Bedeniye Mektebi”nin faaliyetine izin verdi.

Bu sayede yoğun bir çalışmaya giren kulüp, çok kısa zamanda sporu diğer gençlere de sevdirme olanağına kavuştu. Hasan Paşa Karakolu komiserini takiben Abdülhamid’in özel muhafızı Kenan Bey de Beşiktaş’a katıldıktan sonra saray çevreleri sportif çalışmalara daha toleranslı davranmaya başladı. 



Mazhar Kazancı ve Fuat Balkan’ın tarihimizdeki önemi



1908’de Meşrutiyet’in ilanıyla sportif hareketler biraz daha serbestlik kazandı. Bu sıralarda gene bir Beşiktaş çocuğu olan Fuat (Balkan) Bey, Edirne Askeri Mektebi’ne eskrim hocası olarak tayin edildi. Orada askeri okulun beden eğitimi öğretmeni olan Emekli Yarbay Mazhar Kazancı ile tanışan Fuat Bey, ruhundaki kulüpçülük sevgisini söndürebilmek için bir spor kulübünün kurulmasına teşebbüs etti. Fakat genel zihniyet bu girişimi anlamadığı için Mazhar ve Fuat beyler başarılı olamadılar. Bu sıralarda İstanbul’da 31 Mart Vakası (1909) meydana geldi. Bunun üzerine Edirne’de bulunan Fuat Balkan ve Mazhar Kazancı, Hareket Ordusu ile İstanbul’a geldi. Siyasi olaylar yatıştıktan sonra iyi bir eskrim hocası olan Fuat Balkan ile başta güreş ve halter sporlarını yapan Mazhar Kazancı, Serencebey’de jimnastik yapan gençleri bularak birlikte spor yapma fikrini kabul ettirdi. Fuat Balkan, Ihlamur’daki evinin altındaki yeri, kulüp merkezi yaptı ve kulübün adı Beşiktaş Osmanlı Jimnastik Kulübü olarak değiştirildi. Böylece jimnastik, güreş, boks, eskrim ve atletizmin ön planda tutulduğu güçlü bir spor kulübü meydana geldi. Fuat Bey’in arkadaşları Refik ve Şerafettin Beyler de iyi birer eskrimciydi.



İlk tescil edilen spor kulübü

Bu arada Beyoğlu Mutasarrıfı Muhittin Bey’in teşvikiyle Beşiktaş Osmanlı Jimnastik Kulübü, 13 Ocak 1910 tarihinde tescil edilen ilk Türk spor kulübü oldu. Semtin gençlerinin bu spor kulübüne ilgisi büyüdü ve spor yapan üyelerin sayısı bir anda 150’ye yükseldi. Kulübün merkezi de Ihlamur’dan Akaretler’de 49 numaralı binaya taşındı. Bir süre sonra bu bina da küçük gelince, yine Akaretler’de 84 numaralı binaya geçildi. Bu binanın arkasındaki bahçe de bir spor sahası haline getirildi.



Ahmet Fetgeri (Aşeni), Mehmet Ali Fetgeri (Aşeni), Osman Paşazade Mehmet Şamil (Osmanoğlu), Hüseyin Bereket, Kadızade Nazım Nazif (Ander) ve 20’ye yakın genç Beşiktaş’ın ilk kurucularıdır. Kurucuların ortak özellikleri Kafkas kökenli olmalarıdır. Ahmet ve Mehmet Ali Fetgeri kardeşler, Gürcistan tahtına kadar yükselmiş, Batum civarından göç etmiş bir soydan gelmektedirler. Mehmet Şamil ve Hüseyin Bereket, Dağıstan aslanı Şeyh Şamil’in soyundan gelmektedirler.



1903 Mart ayında Serencebey’de bir semt kulübü olarak doğan ve dünyanın her yanına yayılan büyük aşkımız, Beşiktaşımız’ın 109. yaşı kutlu olsun…



Beşiktaş Dergisi’nden alıntılanmıştır.

Ne acıdır ki her fırsatta ABD’nin ve işgalci güçlerin çıkarlarına hizmet etmeyi kendi ülkesine hizmet etmekten daha önemli bir görev sayan Başbakanımız var. 2007 yılında füze kalkanı projesinin de tartışıldığı Lizbon’daki NATO zirvesinde, anlaşmayı onaylayan AKP hükümeti; “bazı koşulların kabulü halinde razı olacağız”, “istediğimizi aldık” gibi söylemlerle hezimeti “zafer” gibi göstererek halkı aldatmış ve füze kalkanının karşı muhatabı olan İran’ın tepkisini yumuşatmaya çalışmıştır.

Filistin halkına yardım götüren Mavi Marmara Gemisinde, İsrail askerlerinin öldürdüğü 9 vatandaşımızın üzerinden duygu sömürüsü yapan AKP Hükümeti, İsrail’den hesap sormak yerine; İsrail’in çıkarlarına yarayan adımlar atmıştır. Füze kalkanı da bunlardan biridir.

Kumanda’nın, “emperyalizmin ordusu” NATO’nun elinde olan radarlardan gelecek bilgilerin tüm müttefiklerin hizmetinde olacağı söylenmektedir. Ancak asıl amaç İsrail ve Avrupa’yı, Dünya’nın 3. Silah üreticisi konumuna gelen İran’dan korumak ve ABD’nin Orta Doğu’daki çıkarlarını güvence altına almaktır. Füze kalkanı, Türkiye’nin de güvenliğini sağlayacak söylemi gerçeği yansıtmamakta olup, aksine komşularımızla olan ilişkilerimizi zedeleyecek ve Malatya-Kürecik’i olası hedef haline getirecektir.

Adana’daki İncirlik Üssü gibi, Malatya’daki füze kalkanı da emperyalist güçlere yardım ve yataklık ettiğimiz utanç kaynağımızdır. Halkın iradesinden bahsedenler, halka rağmen aldıkları kararlarla vatan topraklarımızı ABD ve işbirlikçilerinin kontrolüne vererek; hem güvenliğimizi hem de geleceğimizi tehlikeye atmaktadırlar.

Bizlere düşen, AKP’nin halktan sakladığı, üstünü örtmeye çalıştığı tüm gerçekleri gün yüzüne çıkararak; halkı bilinçlendirmek ve işçisi, köylüsü, kadını, genci herkesi Tam Bağımsız Türkiye mücadelemize ortak etmektir.

Arda ŞENTÜRK
(CHP Yenişehir İlçe Gençlik Kolları adına hazırlamış olduğum basın açıklaması)

Başlamadan önce

• Veritabanınızı yedekleyin.
• Tüm WordPress dosyalarınızı ve, eğer varsa, .htaccess dosyanızı yedeğini alın.
• Aldığınız yedeklerin tekrar kullanılabilir olduklarından emin olun.
• Tüm eklentilerinizi yönetim panelinizden etkisizleştirin.

Önemli: Eğer bu aşamaları tamamlamadıysanız sürüm yükseltmeye başlamayın!

Sürüm Yükseltme Adımları

• WordPress’i Türkçe kullanacaksanız WordPress son sürüm Türkçe paketi indirin, İngilizce kullanacaksanız İngilizce sürümü indirin ve paketi açın.
• Aşağıda belirtilenler hariç, tüm eski WordPress dosyalarınızı silin;

Blog kök dizininde bulunan, /wp-config.php dosyası.

/wp-content dizini. Burada özel bir durum var; eğer varsa bu klasör içinde bulunan cache dizinini (/wp-content/cache) silmeniz gerekiyor.

/wp-images dizini.

Eğer farklı bir dil dosyası kullanıyorsanız /wp-content/languages dizini.

Kendi oluşturduğunuz dizin ve dosyalar.

• İndirdiğiniz ve açtığınız yeni WordPress dosyalarınızı sunucunuza gönderin. Dosyalarınızı göndermeden önce ftp istemcinizin “sunucuda aynı adlı dosya varsa” ayarlarını “her durumda dosyayının üzerine yaz” şeklinde düzenlemeyi unutmayın (örneğin FlashFXP için; “Options > File exists rules?” şeçeneği ile ulaşacağınız ekrandan Uploading bölümünü; “Smaller > Auto Overwrite, Same > Auto Overwrite, Larger > Auto Overwrite” şeklinde değiştirin)..
• Eğer farklı bir versiyonunu kullanıyorsanız, “Başlamadan önce” kısmında yedeğini aldığınız dosyalarınız içinden, /wp-includes dizinindeki locale.php dosyasını sunucunuzda yine aynı dizine ve eğer içine kural eklediyseniz .htaccess dosyanızı sunucunuzun kök dizinine geri yükleyin.
• /wp-admin/upgrade.php’yi çalıştırın. Blogunuzda çok fazla içerik varsa bu işlem biraz vakit alabilir, sabırlı olun.
• İstediğiniz kalıcı bağlantı (permalink) tipini ayarlayın ve gerekiyorsa .htaccess dosyasınızın içeriğini güncelleyin.
• Kullandığınız pluginlerin ve temanın yükselttiğiniz WordPress sürümü ile uyumlu yeni sürümlerinin olup olmadığını araştırın ve varsa yenilerini yükleyin.
• Pluginleri yeniden aktifleştirin.
• Değişiklikleri kontrol edin.

Kaynak:http://www.wp-tr.org/belgeler/wordpress/wordpress-surum-yukseltme/

Eğitim sisteminde yapılan düzenlemelerin sermayenin ucuz işgücü talebine karşılık yapıldığı ve halktan yana olmadığı açıktır. Meslek liselerinin ortaokul kısımlarının açılacak olması sermayenin ara eleman adı altında ihtiyaç duyduğu çocuk işçiliği ve çocuk emeği istismarının önünü açmaktadır. Zorunlu eğitimin 12 yıl olduğu söylenen sistemde ilk 4 yıldan sonrasının örgün eğitimden çıkarılmasına olanak sağlanarak; erkek çocukların fabrikalarda çalıştırılmasına, kız çocukların da eve kapatılmasının önü açılmıştır. Ayrıca bu düzenlemeler Başbakan’ın “dindar gençlik” söylemenin uygulamaya koyulduğunun göstergesidir. İmamlık yapmak, dindar gençlik yetiştirmek, insanların inançlarını sorgulamak Başbakanın asli görevleri midir? Bu ülkede dini eğitim almak isteyen herkes Diyanet İşleri Başkanlığı’na bağlı Kuran Kurslarından rahatlıkla faydalanabilir.

Hangi ihtiyaçtan dolayı eğitim sisteminde değişikliğe gidildiğini açıklamayan AKP hükümeti, formaliteden kurduğu komisyonda halkın iradesiyle seçilmiş milletvekillerimizin görüşlerini bildirmesini “ali cengiz oyunlarıyla” engellemeye çalışmıştır. AKP’li milletvekilleri daha da ileri giderek şiddet kullanmış, demokrasinin işlendiği yer olan mecliste; milletvekillerimizi ve gazetecileri darp etmişlerdir. Tüm bu kargaşa arasında teklifteki 19 maddeyi yarım saat içinde jet hızıyla komisyondan geçirerek, kendisine oy vermeyen %50’ye rağmen demokrasi oyununu yine oynamıştır.

Geleceği çalınmaya çalışılan ve kindar büyümesini istemediğimiz kardeşlerimizi korumanın bizler için bir görev olduğunu hatırlatır, bu mücadelede en büyük payın anne-babalara düştüğünün altını çizerek, halkımızı “AKP diktatörlüğüne” karşı başkaldırmaya çağırıyoruz.

Arda ŞENTÜRK

(CHP Yenişehir İlçe Gençlik Kolları adına hazırlamış olduğum basın açıklaması)

Yeni eğitim sistemi ile neler değişecek öğrenmek için tıklayınız…

4+4+4 yeni eğitim sistemini nasıl buldunuz? Anketimize katılarak değerlendirmede bulunabilirsiniz.

Milli Eğitim Komisyonu'nda bugünkü görüşme 30 dakika sürdü. Gerginliklerin yaşandığı görüşmelerde bütün maddeler kabul edildi. 

Tartışma sırasında gürültüden hiçbir ses bile duyulmazken, Komisyon Başkanı Nabi Avcı maddeleri hızlı hızlı okudu. Söz alınmadan maddeler art arda onaylandı.

Günlerdir tartışmalar arasında 6 madde geçerken, kalan 20’den fazla madde 30 dakikada jet hızıyla kabul edildi.

TEKLİF NELERİ İÇERİYOR? 

Kabul edilen teklife göre, okulların kademeleri, 4 yıl süreli ve zorunlu ilkokul ile 4 yıl süreli ve zorunlu ortaokuldan oluşan kurumlar olarak düzenleniyor. 

Ortaöğretim kurumları, ilköğretim kurumlarından sonra 4 yıllık zorunlu öğrenim veren genel, mesleki ve teknik öğretim kurumları olarak tanımlanıyor. 

Teklife göre, ilköğretim kurumlarının toplam eğitim süresi 8 yıl olacak. ''Bu okullarda kesintisiz eğitim yapılır'' ifadesi , kanundan çıkarılıyor. 

Bu kurumlar, ilköğretim birinci kademe ve ilköğretim ikinci kademe okullarından oluşacak. İlköğretim birinci ve ikinci kademe okulları bağımsız okullar halinde kurulabileceği gibi imkan ve şartlara göre birlikte de kurulabilecek. 

İlköğretim 6-14 yaş grubundaki çocukların eğitimi ve öğretimini kapsayacak, kız ve erkek bütün vatandaşlar için zorunlu ve Devlet okullarında parasız olacak. 

Yasanın yayımı tarihinde ilköğretim kurumlarının 5, 6, 7 ve 8. sınıflarında eğitim görenler, eğitimlerini bu kurumlarda tamamlayacak. 

Teklifle, 12 yıllık zorunlu eğitim uygulamasının başlangıç tarihi Bakanlar Kurulu tarafından belirlenecek. 12 yıllık zorunlu eğitim uygulamasına geçilinceye kadar ilköğretim ikinci kademesini tamamlayanlara ilköğretim diploması verilecek. 

Mecburi ilköğretim çağı 6-14 yaş grubundaki çocukları kapsayacak. Bu çağ, çocuğun 6 yaşını bitirdiği yılın eylül ayı sonunda başlayıp, 14 yaşını bitirip 15 yaşına girdiği yılın öğretim yılı sonunda bitecek. 

İlköğretim birinci kademesinin son ders yılında öğrencilere; ikinci kademede devam edebilecekleri, ikinci kademenin son ders yılında da ortaöğretimde devam edebilecekleri ''okul ve programların hangi mesleklerin yolunu açabileceği ve bu mesleklerin kendilerine sağlayacağı yaşam standardı'' konusunda tanıtıcı bilgiler verilecek. Bununla ilgili gerekli çalışmalar yapılacak. 

-Bağımsız okullar olarak kurulacak- 

İlköğretim kurumlarının toplam eğitim süresi 8 yıl olacak. Yasadaki ''kesintisiz'' ibaresi çıkarılıyor. İlköğretim kurumları, 4 yıl süreli ilköğretim birinci kademe okulları ile 4 yıl süreli ilköğretim ikinci kademe okullarından oluşur. İkinci kademe ilköğretim okulları, ortaöğretim programlarıyla ilişkilendirilecek. Hangi programlar için ilköğretim ikinci kademe okullarının oluşturulacağı Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenecek. 

İlköğretim kurumlarının ilköğretim birinci kademe ve ilköğretim ikinci kademe okullar olarak bağımsız okullar halinde kurulması esas olacak. Ancak imkan ve şartlara göre ilköğretim birinci ve ikinci kademe okulları birlikte de kurulabilecek. 

Nüfusun az ve dağınık olduğu yerlerde, köyler gruplaştırılarak merkezi durumda olan köylerde ilköğretim birinci ve ikinci kademe okulları ve bunlara bağlı pansiyonlar, gruplaştırmanın mümkün olmadığı yerlerde yatılı ilköğretim bölge birinci ve ikinci kademe okulları kurulacak. 

Ortaöğretim kurumları, ilköğretim kurumlarından sonra 4 yıllık zorunlu öğrenim veren genel, mesleki ve teknik öğretim kurumları olarak tanımlanıyor. Bu okulları bitirenlere ortaöğretim diploması verilecek. 

Düzenlemede belirtilen ilköğretim birinci kademe sonrasında hangi programların açık öğretimle ilişkilendirileceği ve zorunlu eğitim kapsamına alınacağı Bakanlar Kurulu tarafından belirlenecek.

Yasadaki, ''ilköğretim okulu'' ibaresi, ''ilköğretim birinci kademe'' şeklinde değiştiriliyor. 

Çırak olabilmek için ''14 yaşını doldurmuş, en az ilköğretim okulu mezunu olmak'' şartı da değiştiriliyor. Çırak olabilmek için 11 yaşını doldurmak ve ilköğretim birinci kademeden mezun olmak şartı getiriliyor. 

-Katsayı- 

Teklifle, üniversiteye girişteki katsayı uygulamasına ilişkin düzenleme de yapılıyor. Buna göre, Yükseköğretim kurumlarına giriş ve yerleştirme işlemleri, imkan ve fırsat eşitliğini sağlayacak tedbirleri almak kaydıyla, YÖK tarafından belirlenen usul ve esaslara göre yapılacak. 

Yükseköğretim kurumlarına, esasları YÖK tarafından belirlenen merkezi sınavlarla girilecek. Yerleştirme puanlarının hesaplanmasında adayların ortaöğretim başarıları dikkate alınacak. Ortaöğretim bitirme başarı notları en küçüğü 100, en büyüğü 500 olmak üzere ortaöğretim başarı puanına dönüştürülecek. Ortaöğretim başarı puanının yüzde 12'si yerleştirme puanı hesaplanırken merkezi sınavdan alınan puana eklenecek. 

Ortaöğretim kurumlarını birincilikle bitiren adaylar için mevcut kontenjanların yanı sıra YÖK kararı ile ayrı kontenjanlar belirlenebilecek. 

Kişinin üniversitede, ortaöğretim kurumundan mezun olduğu meslek dalıyla aynı bölüme yerleşmesi halinde ortaöğretim puanına ek olarak, ortaöğretim puanının yüzde 6'sı yerleştirme puanına eklenecek. 

Mesleki ve teknik orta öğretim kurumlarından mezun olan öğrenciler, bitirdikleri programın devamı niteliğinde veya bunlara en yakın olan mesleki ve teknik önlisans yükseköğretim programlarına sınavsız olarak yerleştirilebilecek. Bu öğrencilerin yerleştirilmesine ilişkin usul ve esaslar Milli Eğitim Bakanlığının görüşü üzerine YÖK tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenecek. 

Önlisans mezunları için, ilişkili lisans programlarında belirlenmiş kontenjanın yüzde 10'unu geçmeyecek şekilde YÖK kararı ile her yıl dikey geçiş kontenjanı ayrılabilecek. 

Yabancı uyruklu öğrenciler ile ortaöğretimin tamamını yurtdışında tamamlayan öğrencilerin yükseköğretim kurumlarına kabul usul ve esasları YÖK tarafından belirlenecek. Uluslararası andlaşmalar gereği Türkiye'deki yükseköğretim kurumlarında burslu olarak öğrenim görecek yabancı uyruklu öğrencilerin yerleştirme işlemleri YÖK tarafından yapılacak. 

YÖK tarafından belirlenecek usul ve esaslara göre, belli sanat ve spor dallarında üstün kabiliyetli olduğu tespit edilen öğrenciler ile TÜBİTAK tarafından tespit edilen uluslararası bilimsel yarışmalarda ödül kazanan öğrenciler, ilgili dallarda eğitim yapmak kaydıyla yükseköğretim kurumlarına yerleştirilebilecek. 

-FATİH Projesi- 

Teklifle, Rize Üniversitesinin adı ''Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi'', Kayseri Abdullah Gül üniversitesinin adı ise ''Abdullah Gül Üniversitesi'' şeklinde değiştiriliyor. 

Eğitimde Fırsatları Artırma ve Teknolojiyi İyileştirme Hareketi (FATİH) Projesi kapsamında, Milli Eğitim Bakanlığı, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından 2015 yılı sonuna kadar yapılacak mal ve hizmet alımları ile yapım işleri, Kamu İhale Kanunu hükümlerine tabi olmayacak. 

Bu madde uyarınca yapılacak alımlara ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ve Kamu İhale Kurumunun görüşü alınarak Milli Eğitim Bakanlığı ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından müştereken hazırlanacak yönetmelikle düzenlenecek. 

FATİH Projesi kapsamında MEB'e bağlı okullara internet erişim hizmetleri ve ağ altyapısının sağlanması için MEB ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca 2015 yılı sonuna kadar yapılacak mal ve hizmet alımları ile yapım işlerinde üst yöneticinin onayıyla 15 yıla kadar gelecek yıllara yaygın yüklenmelere girişilebilecek. 

-Yeni madde eklendi- 

Teklifte, üniversiteye girişte yeni katsayı uygulamasına yer veriliyor. FATİH projesi kapsamında, 2015 yılı sonuna kadar yapılacak mal ve hizmet alımları ile yapım işleri, kamu ihale kanununa tabi olmayacak. 

Teklife ihdas edilen yeni madde ile devlet üniversitelerinin faaliyetlerinin desteklenmesi amacıyla kurulan vakıflardan Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınanlara makbuz karşılığında yapılan bağışlar da devlet üniversitelerine ve ileri teknoloji enstitülerine yapılan bağışlarda olduğu gibi gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri tarafından beyannamelerde bildirdikleri gelirlerden ve kurum kazançlarından indirilecek.

Bu önemli günde;

-Bağırmamak, maçı izlemek,

-Maça alkol alarak gelmek, kendinde olmamak,

-Kavga etmek, tribün ahengini bozmak,

-Fotoğraf video çekmek YASAK!!!

*Sağlık problemi olanlar ve 14 yaşından küçükler maça gelmesin…

FORZA BEŞİKTAŞ

Taraftarda FB lider

Taraftarın en sevdiği konu ‘en büyük’ tartışmasıdır. Hangi Klübün en fazla taraftara sahip olduğu, daha doğrusu GS’nin mi yoksa FB’nin mi ‘en büyük’ olduğu çözümsüz bir sorudur. Yıl ve ankete göre iki kulüpten biri birincilik kürsüsüne oturur. BJK ve TS’nin kaderi her zaman 3 ve 4’üncülüktür. İlk iki sıralama değişken, üç ve dört hep sabittir. Metropoll’ün İstanbul anketinden FB’lileri sevindirecek sonuç çıkmış. İstanbul’un yüzde 31.9’u FB, 27.3’ü GS, 21.3’ü BJK, 4.9’u da TS’li. “Takım tutmuyorum” diyenler 5.3, “Milli takım” diyenler ise 1.0 çıkmış.

Peki, bu taraftarlar kime oy veriyor? Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın fanatik FB taraftarı olduğu biliniyor. Acaba bu durum FB taraftarını ne denli etkiliyor? Şike operasyonu, Aziz Yıldırım’ın tutuklu olması FB’yi nasıl etkilemiş? Yaşananların faturasını hükümete mi kesmiş? Bu soruların cevabı seçimleri kimin kazanacağından daha fazla merak ediliyor. Ankete baktığımızda tablo şöyle: Başkan Ünal Aysal’ın dediği gibi “25 milyonun 20’si” değil ama GS taraftarının yüzde 48’i AK Parti’ye oy veriyor. FB’lilerin yüzde 46.5’i, BJK’lıların da 42.8’inin oyu iktidara gidiyor. TS’de ise oran çok yüksek: Oyların yüzde 65.5’i AK Parti’ye gitmiş. CHP en fazla oyu BJK, sonra da FB ve GS’lilerden alıyor. CHP’nin bu iki kulüpten aldığı oy ülke ortalamasının oldukça üzerinde. MHP ise Trabzon taraftarından daha fazla oy alıyor. BDP’ye en çok oy GS taraftarından gitmiş.

‘TFF krizi yönetemedi’

Futbolu sarsan şike operasyonuna halkın bakışı da sorulmuş. Şikenin çok yaygın olduğuna inananlar çoğunlukta. Halkın yüzde 42’si şikenin çok yaygın olduğuna inanıyor, yüzde 35’i şikenin varlığını kabul ediyor. Sporda şikenin olmadığına inananların oranı çok düşük, yüzde 7.

Türkiye, ‘şike operasyonu’ nedeniyle spor tarihinin en sancılı dönemini yaşıyor. Kriz, Mehmet Ali Aydınlar’ın Futbol Fedarasyonu Başkanlığından istifasına yol açmıştı. Aydınlar’ın kriz yönetiminin halkı tatmin etmediği de görülüyor. İstanbulluların yüzde 59’u Futbol Federasyonu’nun kriz sürecini iyi yönetemediğini düşünüyor. Aksini düşünenler yüzde 22’de kalmış.

Siyaset ve futbola ilişkin söylenen sözlerin ortalığı nasıl dalgalandırdığı ortada. AK Parti’nin 2004 belediye seçiminde Trabzon’u kaybetmesi Başbakan Erdoğan’ın FB’li kimliğine bağlanmıştı. Şehircilik Bakanı Erdoğan Bayraktar’ın TS’nin kupayı alması için ‘ince ayar’ yaptıklarını söylemesi bu sefer FB’yi ayağa kaldırdı.

Örnekleri çoğaltabiliriz. Şimdi merak edilen şike operasyonundan dolayı FB’li seçmenin faturayı iktidara kesip kesmediği. Araştırmayı yapan Prof.Dr. Özer Sencar’ın yorumu şu anda böyle bir çıkarım yapmanın zor olduğu yönünde. Futbolda şikeye inananlar içerisinde FB taraftarının da ortalamaya yakın olduğunu söyleyen Sencar, “Siyasi partilerin takım taraftarları içerisindeki seçmen kitlesi Türkiye genelini yansıtıyor” görüşünde.

Bugün seçim olsa: AKP 52, CHP 24, MHP 12

Başbakan Erdoğan’ın yapılan bütün araştırmalarda en sevilen ve popüler lider çıktığı biliniyor. Ucu açık bir şekilde sorulan “Yaşayan liderler arasında en beğendiğiniz isim” sorusuna Erdoğan diyenlerin oranı yüzde 40 civarında çıkıyordu. Son araştırmada bu oran yüzde 46’ya yükseldi. Araştırmacılar, geçirdiği rahatsızlığın halkın gözünde Erdoğan’ı daha popüler kıldığı, Başbakan’ın ülke için önemini hatırlattığı görüşünde. AK Parti’nin anketinde “Bu pazar seçim olsa hangi partiye oy verirsiniz?” sorusu da yöneltildi. Buna göre, AK Parti’nin oyları, 12 Haziran oranını aşıyor. Siyasi partilerin sıralaması değişmiyor. Sonuçlar şöyle: AK Parti yüzde 52 ile birinci parti. CHP yüzde 24.6 ile ikinci, MHP de yüzde 12 ile üçüncü sırada.

(Radikal)

Gazi Mustafa Kemal Bulvarından Mersin Üniversitesi Çiftlikköy Kampüsüne giden Üniversite Caddesi boyunca yapılan kaldırım ve yol çalışmaları öğrencilerin çilesi olmaya devam ediyor. Daha önce kaldırımı bile bulunmayan, çukurlardan geçilmeyen üniversite yolunu yenilemeyi sonunda akıl eden yetkililer; 2011 Eylül ayında başlayan çalışmaları halen bitiremediler.

Önceki senelerde kaldırım bulunmaması nedeniyle öğrenciler mecburen yol kenarında yürüyordu. Kendini bilmez şoförlerin hız denemelerine alet olan üniversite yolu öğrenciler için büyük bir tehlike arz etmekteydi. Ayrıca ikinci öğretimde okuyan bayan öğrencilerin kaldırımı ve ışıklandırması olmayan o yolda yürümesiyle bazı insanlıktan çıkmış kişiler tarafından tacize uğramaları bardağı taşıran son damlaydı.

Neyse ki Büyükşehir Belediyesi sonunda olaya el attı ve geç de olsa kaldırım-yol çalışmalarına başladı. Ancak aylardır süren çalışmaların kaplumbağa hızında ilerlemesi, her gün o yolu kullanan binlerce insanın çilesi oldu. Bir yandan iş makinelerinin trafiği aksatması, trafiğin zaman zaman dar bir alandan ilerlemesi yayaları tehlikeye atmakta; bir yandan da tamamen toz toprakla kaplanan yolun yağışlı havalarda çamur olması okula yürüyerek giden öğrencilerin kabusu haline dönüşmektedir. Yol-kaldırım yapımına birde cadde üzerindeki bina inşaatları da eklenince ortaya çıkan karmaşada çevre kirliliği ve gürültü kirliliği öğrencileri olumsuz etkilemektedir.

Bilhassa üniversite caddesi üzerindeki yurtlarda kalan öğrenciler her gün çamura bulanmış ayakkabılarla okula gitmek zorunda kalıyorlar. Ayrıca yoldaki toz toprağı yutmaları sonucu sürekli hasta olmaktadırlar.

“Bilimin ve çağdaşlığın ışığında bir dünya üniversitesi” sloganını vizyon edinmiş bir üniversitenin, öğrencilerinin sorunlarını çözmeye yönelik de çalışmalar yapması gerekir. Başta Mersin Üniversitesi yönetimi ve Mersin Büyükşehir Belediyesi olmak üzere tüm yetkilileri göreve çağırıyor; yol yapımının bir an önce tamamlanması için çalışmaların hızlandırılmasını ve çalışmalar süresince gerekli önlemler alınarak öğrencilerin güvenli ve sağlıklı bir şekilde ulaşımlarının sağlanmasını istiyoruz.

Haber: Arda ŞENTÜRK – mersin@yenisehirgundem.com